Το κειμενο το ειχα γραψει με την ΕΠ.
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012
μια φορα και εναν καιρο...
Το κειμενο που ακολουθει ειχε γραφτει μετα τον αγωνα στο μπανκετ με σκοπο, μαζι με αλλα, να εκδοθει με μορφη μπροσουρας μια κριτικη αποψη πανω στον αγωνα αυτον ο οποιος και ειχε κυκλοφορησει πολυ αλλα και ειχε γινει κατι σαν "συμβολο" εκεινη την περιοδο. Δυστυχως, καταντησαμε να συζηταμε λες και θα φτιαχναμε πολιτικο κομμα και θα συντασαμε το μανιφεστο του, ενω στο παραγωγικο μερος των συναντησεων, κομματι αυτων εδειξε μια πραγματικα εκπληκτικη ασυμβατοτητα μεταξυ της γκαμας των θεματων που εθετε σε αυτες και της συγγραφης κειμενων που ειχε αναλαβει. Αποτελεσμα αυτων ηταν να σταματησουμε με την εναρξη της απεργιας πεινας των 300 μεταναστων που δε μας αφηνε πια χρονο να σπαταλαμε χωρις να προχωραει τιποτα (σκεφτειτε μονο, απο οκτωβρη μεχρι γεναρη, και ειχαμε προχωρησει ελαχιστα). Επειδη ομως, και οπως φαινεται τον τελευταιο χρονο, η αναγκη της κριτικης αποτιμησης του αγωνα αυτου ηταν αρκετα πραγματικη (οχι δηλαδη μια ιδεολογικη αναγκη να πουμε την αποψαρα μας) και βαση των συνθηκων και των εξελιξεων μεγαλη, καθως βλεπουμε να επαναλαμβανονται σε μια σειρα απο αγωνες παρομοιες καταστασεις, στις οποιες προφανως οσοι ασχοληθηκαμε τοτε δεν εχουμε καμια διαθεση πλεον να μπουμε, και για να μιλησω προσωπικα, εχω ηδη αρκετα ψυχολογικα προβληματα για να θελω να αποκτησω αλλα τοσα, και επειδη η ταξικη αλληλεγγυη σε εργατικους αγωνες δεν μπορει να περιοριζεται σε αναμασημα του λογου και της λογικης μιας πολιτικης ομαδας της οποιας τα συμφεροντα βαση της εμπειριας συνηθιζουν να μην ταυτιζονται πληρως με τα συμφεροντα του υποκειμενου του αγωνα, και αρα μπορει και πρεπει να γινει μονο με σοβαρους ορους, τουλαχιστον οσο μια εμπειρια σε επιφορτιζει μια ευθυνη στο να το κανεις αυτο, χωρις η ελλειψη εμπειριας να αποτελει αλοθι στην ελαφροτητα που αντιμετωπιζαμε την εμπλοκη μας πολλες φορες σε αυτον τον αγωνα οσον αφορα την κατευθυνση του, τις μορφες του, το λογο του κλπ. Χωρις και φυσικα να παμε ποτε στο αλλο ακρο της ιδεολογικης καθαροτητας και του σεχταρισμου. Το συγκεκριμενο κειμενο ειχαμε γραψει στη βαση των συζητησεων αυτων 3 2 ατομα, το δημοσιευω αν και ελαχιστη σημασια θα εχει πλεον, αλλα πιστευω καλυτερα εστω ετσι παρα να αραχνιαζει στους σκληρους μας δισκους. Ως κομματι μιας μπροσουρας που θελαμε να βγαλουμε, δεν ειναι σε καμια περιπτωση πληρης ουτε ως κριτικη και πολυ περισσοτερο ως εκφραση μιας δικης μας αποψης πανω σε αυτον αλλα και γενικοτερα στους εργατικους αγωνες σε μια κατευθυνση εναντια στη διαμεσολαβηση κλπ ή αυτοκριτικης πανω στη δικη μας παρεμβαση σε αυτον. Επειδη τα κειμενα αυτα λειπουν (αλλα ειναι σε προχειρη μορφη στα συρταρια καποιου, αλλα δεν εχουν γραφτει καν, αλλα ειναι μισα), και επειδη καποιος που δεν ειναι απο θεσσαλονικη λογικα δε θα γνωριζει το χρονικο (ουτε καν το χρονολογιο δεν ειχαμε τελειωσει...) δε νομιζω να εχει καποιο νοημα να το δημοσιευσω οπουδηποτε αλλου, αν καποιος βρισκει ειναι ελευθερος να το κανει.
Το κειμενο το ειχα γραψει με την ΕΠ.
Το κειμενο το ειχα γραψει με την ΕΠ.
****************************************************************************************************
****************************************************************************************************
Μορφές του αγώνα στο ρεστοράν Μπανκέτ
Η κεντρική μορφή του αγώνα ήταν οι παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από το εστιατόριο ("αποκλεισμοί" όπως ένα κομμάτι της επιτροπής αλληλεγγύης τις αποκαλούσε, αλλά δεν ήταν πραγματικά τέτοιοι)[1]. Οι παραστάσεις ήταν καθημερινές, σε ώρες αιχμής του μαγαζιού, με αποτέλεσμα να χάνει η εργοδοσία αρκετά χρήματα ενώ παράλληλα δυσφημούσε το κατάστημα, και για αυτό θεωρούνταν πως πίεζε πολύ, αλλά σαν μορφή αγώνα δεν ήταν τέτοια που να μπορεί να συσπειρώνει περισσότερο κόσμο να συμμετάσχει, καθώς δεν είναι δυνατό για κάποιον να παρευρίσκεται έξω από το banquet κάθε μέρα. Επίσης το γεγονός πως απέναντι στην αλλαγή των όρων και των περιεχομένων από την πλευρά του αφεντικού (πχ προκλήσεις έξω από το μαγαζί/ τραμπουκισμοί/ lock out/ εξώδικα) δεν υπήρχε καμία αλλαγή αλλά το ίδιο επαναλαμβανόμενο μοτίβο από μέρους μας αποθάρρυνε πολύ κόσμο. Απόπειρες[2] για την αλλαγή της στάσης μας και ενάντια στη στασιμότητα, αντιμετωπίστηκαν εχθρικά από την κυρίαρχη τάση της επιτροπής. Επιπλέον η υιοθέτηση αυτής της μορφής πάλης αφού το μαγαζί ξαναάνοιξε και οι εργαζόμενοι που είχαν κάνει τις καταγγελίες είχαν απολυθεί δεν πρόκρινε τη συμμετοχή των εργαζομένων στον αγώνα.
Η απεργία στις 5/5, όπου οι εργαζόμενοι στις 12 το βράδυ παράτησαν τα πόστα τους απεργώντας, ήταν το σημαντικότερο βήμα που έκαναν εκείνη την περίοδο. Κατέβηκαν επισης στην απεργιακή πορεία εκείνης της μέρας, ερχόμενοι σε επαφή με την κρατική τρομοκρατία και καταστολή.
Με το λοκ άουτ του αφεντικού, οι παραστάσεις μεταφέρθηκαν σε άλλα μαγαζιά όπου ένα από τα αφεντικά του Banquet είχε μετοχές (Aχίλλειον και Zazous στην Καλαμαριά) και με μικρές πορείες στο κέντρο προς αυτά. Αυτές οι δράσεις ενώ δεν ασκούσαν την ίδια πίεση σε σχέση με τις παραστάσεις του μπανκέτ, είχαν όλα τα αρνητικά των προηγούμενων, συν το ότι εκεί δεν επιτεύχθηκε/ προσπαθήθηκε να συνδεθούμε με τον κόσμο που εργαζόταν σε αυτά τα μαγαζιά. Επίσης δεν ηταν μορφές που μπορούσαν να εμπλέξουν τους εργαζόμενους με ενεργό τρόπο, ούτε και δόθηκε κάποια απάντηση απέναντι στη συγκεκριμένη αλλαγή των όρων (το λοκ άουτ δλδ) από την πλευρά της εργοδοσίας.
Μια άλλη μορφή δράσης ήταν οι κουζίνες έξω από το κλειστό μαγαζί. Γίνανε συνολικά 3 κουζίνες. Η μορφή αυτή αφενός βοηθούσε στο να εμπλακούν οι εργαζόμενοι (συμμετείχαν και εργαζόμενοι του banquet με φαγητά του σε 2 εξ αυτών) και αφετέρου έφερε τον αγώνα πίσω στο banquet μετά το λοκ-άουτ. Η κυρίαρχη τάση πάντως την αντιμετώπισε απλά σαν ένα μέσο να βρεθούν χρήματα για να ενισχυθούν οι εργαζόμενοι και ο αγώνας.
Με το λοκ άουτ του banquet προέκυψε το ζήτημα της οικονομικής ενίσχυσης των εργαζομένων που πλέον δε θα είχαν εργασία, και αυτό έγινε κυρίως με τις συναυλίες (συνολικά πραγματοποιήθηκαν 3 συναυλίες) καθώς και με κουτιά οικονομικής ενίσχυσης σε απεργίες και πορείες και σε συναυλίες καλλιτεχνών με "αριστερό"/εναλλακτικό προφίλ. Οι συναυλίες είχαν επίσης και το σκοπό της προπαγάνδισης του αγώνα, και η παρουσία των εργαζομένων σε αυτές ήταν σημαντική ως προς αυτό.
Η τριμερής στην επιθεώρηση, μια από τις λίγες κινήσεις στις οποίες συμμετείχαν πρωταγωνιστικά οι εργαζόμενοι οι ίδιοι. Όμως δεν αντιμετωπίστηκε με τη σοβαρότητα που θα έπρεπε. Στο τυπικό της μέρος, δεν υπήρχε καν δικηγόρος ούτε συγκεκριμένος σχεδιασμός ενώ στο κινηματικό της μέρος δε χρησιμοποιήθηκαν οι αλληλέγγυοι που υπήρχαν έξω από την επιθεώρηση με τρόπο τέτοιο ώστε να φανεί η μαζικότητα και η δυναμική τους στους επιθεωρητές, πχ ανεβαίνοντας ενας αριθμός από αυτούς μέσα στην επιθεώρηση.
Όσον αφορά τη σχέση με τα ΜΜΕ, η σχέση της επιτροπής με αυτά ήταν σχέσης συνεργασίας και συνεννόησης και όχι με κινηματικούς όρους επιβολή της προβολής της δικής μας άποψης. Παράδειγμα (όπως και το δελτίο τύπου κατά την κράτηση του ΓΚ στο αυτόφωρο) η παράσταση στη Μακεδονία, όπου ενώ είχε αποφασιστεί μαζική παράσταση, στο τέλος κατέληξε απλά 3 μέλη της επιτροπής κανονίσανε με τους δημοσιογράφους να δοθούν την επόμενη μέρα μέσα στο κτήριο της εφημερίδας συνεντεύξεις για τις οποίες δεν ασκήσαμε καμία πίεση ή έλεγχο το πώς θα βγαίνανε προς τα έξω.
Για την απάντηση στην καταστολή, τόσο όσο αφορά τα δικαστήρια όσο και στα ΑΤ όταν υπήρχαν συλλήψεις, δεν ήταν της δυναμικής που θα έπρεπε. Όταν το αφεντικό βάζει μπροστά τις μηνύσεις και τα αυτόφωρα, αρχικά ενάντια στον ΓΚ, εργαζόμενο χωρίς κινηματική εμπειρία, και συγκεντρώνεται κόσμος έξω από το αστυνομικό τμήμα λευκού πύργου, υπήρχε καταστολή των συνθημάτων που κρίνονταν επιθετικά ενάντια στην αστυνομία και αντ' αυτού φωνάζονταν από τη ντουντούκα πως αντί να πιάσουν τα αφεντικά που παρανομούσαν, έπιαναν τους εργαζόμενους. Μετά από αυτή την παράσταση, ενώ υπήρχε από αρκετό κόσμο διάθεση να γίνει πορεία και παράσταση μπροστά στο εστιατόριο, απορρίφθηκε ακριβώς για να μην οξύνουμε τη σύγκρουση με το αφεντικό. Όταν περάσανε αυτοφωρο τα άλλα δυο μέλη της επιτροπής αλληλεγγύης, επειδή θεωρήθηκαν «ψημένοι» δεν έγιναν αντίστοιχες κινήσεις αλληλεγγύης για να αφεθούν ελεύθεροι. Επίσης στα δικαστήρια δε θεωρήθηκε σημαντικό να μιλήσουν ως μάρτυρες εργαζόμενοι, τη στιγμή που το αφεντικό είχε στο πλευρό του για μάρτυρες τους ρουφιάνους του. Επίσης, αξιοσημείωτο είναι πως, με παρότρυνση κομματιού της επιτροπής αλληλεγγύης, οι εργαζόμενοι που ερχόντουσαν στις παραστάσεις διαμαρτυρίας σταμάτησαν μετά από αυτά να συμμετέχουν σε αυτές, όχι μόνο λόγω φόβου για τις μηνύσεις, αλλά γιατί υπήρχε η άποψη πως έπρεπε να αναλάβουν την κατάσταση οι «ψημένοι» οι οποίοι «αντέχουν» την καταστολή.
Λόγος αξίζει να γίνει για τις βάρδιες έξω από το μαγαζί (κατά την κυρίαρχη τάση της επιτροπής «απεργιακές φρουρές»). Αυτές ξεκίνησαν μετά το lockout μεν, αλλά κατά τον Ιούνιο, με την υποψία ότι το αφεντικό σκόπευε να κλείσει οριστικά το εστιατόριο και να μεταφέρει εξοπλισμό/προμήθειες, με σκοπό να μην αποζημιώσει τους εργαζόμενους. Η πολιτική/ πρακτική αναγκαιότητα για αυτό δεν υποστηρίχτηκε από όλους. Τελικά αυτό οδήγησε απλά σε σπατάλη δυνάμεων και συντηρούσε την ενασχόληση κάποιου κόσμου, παρά έδειχνε την παρουσία μας στα αφεντικά καθόλη τη διάρκεια του lockout.
Επίσης γίνανε διάφορες πορείες για το banquet. Από τη μια, όταν καλούνταν πορείες (π.χ. ενάντια στο ΔΝΤ κλπ) είτε από ΓΣΕΕ είτε από πρωτοβάθμια σωματεια, υπηρχε συμμετοχή με μπλοκ της επιτροπής αλληλεγγύης, πιο πολύ σε μια κατεύθυνση να προπαγανδιστεί ο αγωνας. Όσο το μαγαζί ήταν ανοιχτό, υπήρχε η προσπάθεια να περνάει η πορεία από εκεί και μετά το τέλος της, κομμάτια της να πηγαίνουν στο μαγαζί για να συμμετάσχουν σε παραστάσεις διαμαρτυριας. Στη ΔΕΘ επισης συμμετειχαν οι εργαζομενοι με δικό τους μπλοκ.[3] Γίνανε επίσης πορείες με θέμα το banquet, αλλά αυτές γενικά δεν είχαν καθαρή στόχευση, όπως οι πορείες που γίνανε το Σεπτέμβρη, με εξαίρεση μια πορεία η οποία πέρασε από άλλα μαγαζιά του επισιτισμού της πόλης και η οποία είχε στόχο να ανοίξει το ζήτημα στους άλλους εργαζόμενους του κλάδου, βρίσκοντας τους στο χώρο δουλειάς τους και όχι γενικά στην πόλη, αλλά και να αποτελέσει απάντηση στη συσπείρωση των αφεντικών.
[1] Στην πραγματικότητα, αυτό που συνέβαινε επί σειρά μηνών, ήταν μια παρουσία κόσμου η οποία δεν απέκλειε καμία από τις εισόδους του μαγαζιού ώστε να μπλοκαριστεί άμεσα η παραγωγή (προσπαθήθηκε στην αρχή μόνο μειοψηφικά) τόσο στο Banquet όσο και στο Αχίλλειον με τον εξής τρόπο: υπήρχαν ένα ή δύο πανό τα οποία τοποθετούνταν με τα συνθήματά τους να φαίνονται στο εσωτερικό του μαγαζιού, και όχι στον κόσμο που περνούσε και έβλεπε την κινητοποίηση. Χρησιμοποιούνταν επίσης σαν υλικό «σύνορο» μεταξύ των αγωνιζόμενων και του μαγαζιού, στον εσωτερικό χώρο του οποίου δεν μπήκαμε ποτέ, αλλά ούτε και πλησιάζαμε συνήθως τα εξωτερικά τραπεζάκια, υποτίθεται για το φόβο φθορών που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το αφεντικό εναντίον μας. Το υλικό αυτό σύνορο υποστηρίζονταν και έμψυχα, από τον κόσμο της κυρίαρχης πολιτικής τάσης στην επιτροπή, ο οποίος λειτουργούσε σε αυτή τη θέση σαν «πυροσβέστης», πολιτικός όσο και χωρικός μεταξύ αντεγκλήσεων αφεντικών, μπάτσων και αλληλέγγυων, ώστε να μην ξεφύγουν (από την πεπατημένη των κινητοποιήσεων) κάποιες καταστάσεις. Αποκορύφωμα αυτής της λογικής ήταν η εχθρική στάση του κυρίαρχου κομματιού της επιτροπής στις 18/9 προς τους υπόλοιπους αλληλέγγυους/ες, όπου η μίνι πορεία στο κέντρο της πόλης κατέληξε στο Banquet, που είχε πλέον ανοίξει –αν και δε λειτουργούσε-. Μετά από απόπειρες των αφεντικών και των ρουφιάνων τους να τραβήξουν βίντεο και να επιτεθούν με καρέκλα σε κάποιο κόσμο και την οργισμένη αντίδραση που ακολούθησε, το κυρίαρχο αυτό κομμάτι συνέχιζε να κάθεται αμέτοχο με το πανό στην ίδια θέση (!), ενώ κάποιοι προσπαθούσαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να πείσουν τους αστυνομικούς να συλλάβουν τα αφεντικά που βιντεοσκοπούσαν(!).
[2] Αυτές οι απόπειρες περιελάμβαναν πολύ απλά πράγματα –με την πολιτική μας επιλογή ότι δεν είχε νόημα να επιχειρήσουμε τη ριζοσπαστικοποίηση των μορφών του αγώνα έξω από τους εργαζόμενους– όπως συζητήσεις πάνω σε αυτό στην επιτροπή ή με τους εργαζόμενους, συνθήματα με μαρκαδόρο σε έπιπλα του μαγαζιού, τρικάκια έξω από το «επίσημο» πολιτικό πλαίσιο της επιτροπής ή απόπειρα να «καταλάβουμε» τον εξωτερικό χώρο του εστιατορίου με το να κάτσουμε στα τραπεζάκια.
[3] Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι προσυγκεντρώσεις αυτών των πορειών γίνονταν μαζί με αυτές της ΓΣΕΕ, χωρίς ποτέ να ανοίξει μια κουβέντα πάνω στη δομή αυτή με τους εργαζόμενους.
Ετικέτες
αναλύσεις,
οτι θυμαμαι χαιρομαι,
συνδικαλισμός,
τοπικά νέα
Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012
Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012
Μαυρος Ηλος @ Thessaloniki GTP festival : για την οικονομικη κριση
ενας μεσος ελληνας ραππερ μιλαει για την κριση.
"γιατι απο το να καθομαστε, τουλαχιστον ας κανουμε κατι οσο καθομαστε"
θεος ο τυπος
αλλα οσο και αν προσπαθει ειναι απλα μια φτηνη κοπια των αυθεντικων
Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011
σχεδον τρισιμισι χρονια μετα
η ορεξη μου να γραφω ειναι ολο και λιγοτερη. Οχι πως δεν εχω ερεθισματα, οχι πως δεν αισθανομαι αναγκη να γραφω. Αλλα πλεον δεν μπορω να εχω το ιδιο χιουμορ, την ιδια "ελαφροτητα". Ακομα και οταν ειναι να γραψω κατι πιο σοβαρο ειναι το υφος του μπλογκ, η ολη ιστορια του, τα συναισθηματα με τα οποια εχω δεσει ολο αυτο στο μυαλο μου. Ειναι και το κατακαθι που εχει εξαφανιστει. Το να γραφω εδω πλεον μου μοιαζει σαν να ειμαι μονος σπιτι και να μιλαω μονος, και οι γειτονες να παιρνουν ματι την τρελα μου. Αλλωστε ποτε δεν ημουν της φασης της ψευτοκοινοτητας των μπλογκερς. Το να γνωριζω καποιον απο το ιντερνετ χωρις προοπτικη να τον γνωρισω απο κοντα ειναι σαν να μην τον εχω γνωρισει καθολου.
Απο τη μια νοιωθω μια αναγκη να εκφραστω στο υφος που ειχα συνηθισει και απο την αλλη αναστολες γιατι τα πραγματα ειναι πολυ πιο σοβαρα απο οτι μπορει να τα παρουσιασω. Ακομα και να κραζω εχω βαρεθει πλεον, αν και τα ερεθισματα οσο πανε και αυξανονται.
Κατι με κραταει απο το να πατησω δημοσιευση σε αρθρα για τις μαλακιες που εγραφε το ζερμιναλ, που στηριζε την αποψη του περι γενικευσης της αυτοδιαχειρησης σε κειμενο του μαρξ για την παρισινη κομμουνα, παραθετοντας αποσπασματα λιγες σειρες πανω απο τα οποια ο μαρξ εθετε ως απαραιτητη προυποθεση για να ισχυουν το να εχει η εργατικη ταξη την πολιτικη εξουσια, η το αλλο που λεγαν οτι η φαση που περναμε ειναι φαση περασματος απο την ημιφεουδαρχια στον καπιταλισμο, να γραψω για την αθλια σταση του μλ στην εκδηλωση με τους χαλυβουργους εδω πανω, εναντια σε μια πρωτοβουλια σε μινιμουμ πολιτικο πλαισιο, που δεν αποκλεισε ποτε κανενα, που στην πρωτη συνελευση της οποιας ειχαν καλεστει, που καλεστηκε απο 2 3 ατομα λογω της αδρανειας των οργανωμενων πολιτικων χωρων που αφηνε ενα μεγαλο κενο οσον αφορα την αλληλεγγυη στον αγωνα αυτο. Ουτε καν για τον αγνωστο χειμωνα που ηταν στο thhf με τον ευθυμη, του εθνικιστικου σχηματος α/ε, για τον οποιο ελεγε πως ειναι της εποχης που τον διωχναν με τις κλωτσιες απο τα λαιβς.
Το βασικο που λειπει μαλλον ειναι το κοινωνικο συμβολαιο πανω στο οποιο μπορουσες να δεις πολλα πραγματα αναλαφρα.
Ελπιζω συντομα να μπορεσω να κανω ενα καινουργιο ξεκινημα, μια νεα προσπαθεια εκφρασης. Συλλογικη, γιατι μονο τετοια εχει νοημα σε αυτο εδω το μερος. Ακους Μ;
Απο τη μια νοιωθω μια αναγκη να εκφραστω στο υφος που ειχα συνηθισει και απο την αλλη αναστολες γιατι τα πραγματα ειναι πολυ πιο σοβαρα απο οτι μπορει να τα παρουσιασω. Ακομα και να κραζω εχω βαρεθει πλεον, αν και τα ερεθισματα οσο πανε και αυξανονται.
Κατι με κραταει απο το να πατησω δημοσιευση σε αρθρα για τις μαλακιες που εγραφε το ζερμιναλ, που στηριζε την αποψη του περι γενικευσης της αυτοδιαχειρησης σε κειμενο του μαρξ για την παρισινη κομμουνα, παραθετοντας αποσπασματα λιγες σειρες πανω απο τα οποια ο μαρξ εθετε ως απαραιτητη προυποθεση για να ισχυουν το να εχει η εργατικη ταξη την πολιτικη εξουσια, η το αλλο που λεγαν οτι η φαση που περναμε ειναι φαση περασματος απο την ημιφεουδαρχια στον καπιταλισμο, να γραψω για την αθλια σταση του μλ στην εκδηλωση με τους χαλυβουργους εδω πανω, εναντια σε μια πρωτοβουλια σε μινιμουμ πολιτικο πλαισιο, που δεν αποκλεισε ποτε κανενα, που στην πρωτη συνελευση της οποιας ειχαν καλεστει, που καλεστηκε απο 2 3 ατομα λογω της αδρανειας των οργανωμενων πολιτικων χωρων που αφηνε ενα μεγαλο κενο οσον αφορα την αλληλεγγυη στον αγωνα αυτο. Ουτε καν για τον αγνωστο χειμωνα που ηταν στο thhf με τον ευθυμη, του εθνικιστικου σχηματος α/ε, για τον οποιο ελεγε πως ειναι της εποχης που τον διωχναν με τις κλωτσιες απο τα λαιβς.
Το βασικο που λειπει μαλλον ειναι το κοινωνικο συμβολαιο πανω στο οποιο μπορουσες να δεις πολλα πραγματα αναλαφρα.
Ελπιζω συντομα να μπορεσω να κανω ενα καινουργιο ξεκινημα, μια νεα προσπαθεια εκφρασης. Συλλογικη, γιατι μονο τετοια εχει νοημα σε αυτο εδω το μερος. Ακους Μ;
Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011
νεο ντεμο ανεμιστηρα
προσοχη ακολουθει πληρωμενη διαφημιση
***********************************
σιγουρα θα γαμαει και αυτο
στηριζουμε πολιτικοποιημενο ραπ
την μουσικη αντιστασης των απο τα κατω της εποχης μας
και καθε προσπαθεια αυτοδιαχειρησης, στη μουσικη, στο φαγητο, στη διασκεδαση, στην μπυρα, στην παραγωγη χαλυβα οπως προτειναν καποιοι, παντου.
http://aitiokaiapotelesma.blogspot.com/2011/12/wow.html
***********************************
σιγουρα θα γαμαει και αυτο
στηριζουμε πολιτικοποιημενο ραπ
την μουσικη αντιστασης των απο τα κατω της εποχης μας
και καθε προσπαθεια αυτοδιαχειρησης, στη μουσικη, στο φαγητο, στη διασκεδαση, στην μπυρα, στην παραγωγη χαλυβα οπως προτειναν καποιοι, παντου.
"θα προσπαθησω να μαζεψω διαφορα κομματια που εχω γραψει κατα καιρους με διαφορους καμενους, θα τα κοψω σε cdr, θα φτιαξω μπουκλετακι με στιχους και θα το δινω 5 ευρω, για οικονομικη ενισχυση της ραπ κολεκτιβας "θεατρο δρομου" (η οπως στον πουτσο θα λεγεται)."
http://aitiokaiapotelesma.blogspot.com/2011/12/wow.html
Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011
Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011
να μην ξεχνιομαστε
http://tvxs.gr/news/ellada/sto-ste-prosefygan-ta-aei
ειναι οι ιδιοι που μεινωνουν τη διαρκεια των εξεταστικων και καταργουν τις κοντρα
που βαζουν παρουσιες και εντατικοποιουν/σχολιοποιουν το πανεπιστημιο
που σταματαν να δινουν ολα τα συγγραμματα
που εφαρμοζουν το νομο κατα γραμμα (σε οτι μπορουν να πουν πως ειναι "στα αρχιδια τους")
"Ο ταξικος πολεμος μαινεται" και στο πανεπιστημιο και οποιος δεν παιρνει θεση μαχης θα ειναι ο πρωτος χαμενος.
ειναι οι ιδιοι που μεινωνουν τη διαρκεια των εξεταστικων και καταργουν τις κοντρα
που βαζουν παρουσιες και εντατικοποιουν/σχολιοποιουν το πανεπιστημιο
που σταματαν να δινουν ολα τα συγγραμματα
που εφαρμοζουν το νομο κατα γραμμα (σε οτι μπορουν να πουν πως ειναι "στα αρχιδια τους")
"Ο ταξικος πολεμος μαινεται" και στο πανεπιστημιο και οποιος δεν παιρνει θεση μαχης θα ειναι ο πρωτος χαμενος.
Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011
Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011
κουιζ
ποιοι εχουν γραψει το ακολουθο αποσπασμα;
Δημιουργήσαμε την ομάδα αλληλεγγύης μαθηματικού, ώστε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Μπορούμε μέσα από πάρτι, κουπόνια ενίσχυσης και διάφορες άλλες δραστηριότητες να συμβάλλουμε ώστε να βρεθούν χρήματα για τις σημειώσεις και την φωτοτύπηση του κομμματιού της εξεταστέας ύλης όσων βιβλίων δεν μας παρέχονται πλέον δωρεάν, αλλά και για την καλύτερη λειτουργία του τμήματος μας.
-κοετζηδες
-καποιοι που θα μπορουσαν να ειναι στην πασπ αλλα για καποιο ακατανοητο λογο δεν ειναι
-ανεξαρτητοι αγανακτησμενοι αντικαταληψιες
-ολα τα παραπανω
οποιος το βρει κερδιζει ενα κουπονι δωρο για να το εξαργυρωσει σε βιβλια.
Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011
αν εχεις κεφαλαιο, μπορεις να ανοιξεις και εσυ μια επανασταση
Απο αφισα γνωστης αυτοαποκαλουμενης "κολλεκτιβας" στη θεσσαλονικη (δε βαζω αφισα γιατι μεσω του μπλογκ της οργανωσης δε θελουμε να κανουμε διαφημιση σε εμπορικες επιχειρησεις, τουλαχιστον τζαμπα):
Θα προσπερασω χωρις παρατερω σχολιασμο το οτι η θεσσαλονικη ειναι μικρη πολη και γενικα κυκλοφορουν τα πληροφοριες, κουτσομπολια, κατινιες και οτι φρεσκο η σαπιο υπαρχει γρηγορα, οποτε η επαρση για το πρωτοπορο εγχειρημα της αυτοδιαχειρησης καλυτερα να ηταν κατι πιο σεμνο και κοντα στην πραγματικοτητα.
Αυτη η τελευταια προταση τι ειναι παλι; Η επανασταση ειναι η αυτοδιαχειρηση; Ουτε κοινωνικες σχεσεις, ουτε ταξικοι αγωνες, ουτε αυτοοργανωση, σωματεια βασης, συνελευσεις, ουτε τιποτα. Ανοιξτε λοιπον τα δικα σας μαγαζια και ονομαστε τα κολλεκτιβες και βγαλτε κανενα πολιτικοδιαφημιστικο κειμενο, αφισα κλπ να τσιμπησει κανενας.
Επι την ευκαιρια θυμηθηκα και αυτο το πολυ καλο ποστ http://proletcult.blogspot.com/2011/10/blog-post.html
γιατι τελευταια στη θεσσαλονικη πολλη ηλιθιοτητα ή δουλεμα παιζει
"όσον αφορά τώρα το ερώτημα για το εάν η αυτοδιαχείρηση πραγματοποιείται πριν ή μετά την επανάσταση, απαντάμε ότι: ούτε πριν, ούτε μετά, γιατί η ίδια η αυτοδιαχείριση είναι η πραγματική επανάσταση."
Θα προσπερασω χωρις παρατερω σχολιασμο το οτι η θεσσαλονικη ειναι μικρη πολη και γενικα κυκλοφορουν τα πληροφοριες, κουτσομπολια, κατινιες και οτι φρεσκο η σαπιο υπαρχει γρηγορα, οποτε η επαρση για το πρωτοπορο εγχειρημα της αυτοδιαχειρησης καλυτερα να ηταν κατι πιο σεμνο και κοντα στην πραγματικοτητα.
Αυτη η τελευταια προταση τι ειναι παλι; Η επανασταση ειναι η αυτοδιαχειρηση; Ουτε κοινωνικες σχεσεις, ουτε ταξικοι αγωνες, ουτε αυτοοργανωση, σωματεια βασης, συνελευσεις, ουτε τιποτα. Ανοιξτε λοιπον τα δικα σας μαγαζια και ονομαστε τα κολλεκτιβες και βγαλτε κανενα πολιτικοδιαφημιστικο κειμενο, αφισα κλπ να τσιμπησει κανενας.
Επι την ευκαιρια θυμηθηκα και αυτο το πολυ καλο ποστ http://proletcult.blogspot.com/2011/10/blog-post.html
γιατι τελευταια στη θεσσαλονικη πολλη ηλιθιοτητα ή δουλεμα παιζει
Ετικέτες
νέα απ' τον αναρχικό χώρο
Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011
αν ηθελα να τρολαρω...
θα ανεβαζα κατι τετοιο:
εννοειται θα παω γιατι σιγουρα θα γινει μια πολυ ωραια κουβεντα, αν με πιανετε. Γιατι ετσι κι αλλιως, γενικα τους τελευταιους μηνες σε οτι εκδηλωσεις πηγαινω, παροτι εχω γινει πολυ επιλεκτικος πια, γιατι που πλεον ορεξη για πολλες κουβεντες, φευγω απογοητευμενος. Τελευταια φορα ηταν για το κινημα καταληψεων στην αμερικη, η οποια και ηταν ουσιαστικα μια καταγραφη αποσπασματικων γεγονοτων. Δυστυχως στη θεσσαλονικη δε θα μπορουμε να δουμε αυτη την εκδηλωση.
Ετικέτες
αναδημοσιευσεις/παραπομπες,
βαριεμαι,
τοπικά νέα
τι θυμηθηκα...
https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=913847
https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=913898
τι αθωες, ησυχες, ηρεμες, λιτες εποχες. Ειχες την ευκαιρια να κατσεις και με τη σχετικη ανεση σου να την ψαξεις. Δεν ειχες την Ιστορια να σε κυνηγαει. Αυτα για να θυμομαστε οι παλιοι και να μαθαινουν οι νεοι.
https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=913898
τι αθωες, ησυχες, ηρεμες, λιτες εποχες. Ειχες την ευκαιρια να κατσεις και με τη σχετικη ανεση σου να την ψαξεις. Δεν ειχες την Ιστορια να σε κυνηγαει. Αυτα για να θυμομαστε οι παλιοι και να μαθαινουν οι νεοι.
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011
Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011
Μπορεί να υπάρξει φοιτητικό κίνημα χωρίς καταλήψεις;
Αν φοβάστε το βούτυρο, χρησιμοποιήστε κρέμα γάλακτος.
Julia Child ( 1912-2004 , Αμερικανίδα σύμβουλος μαγειρικής)
Οταν ξεκινας μια αναλυση λεγοντας πως το φοιτητικο κινημα μεχρι τωρα δεν μπορουσε να υπαρξει χωρις καταληψεις, πρεπει κατα αρχας να πεις και το γιατι... Η καταληψη δεν ειναι απλα "μια μορφη παλης", ουτε καν η "ανωτατη μορφη παλης". Οι καταληψεις δεν πιεζουν το κρατος με καποιο αμεσο τροπο. Ειναι ομως το μεσο για να επιτυχεις συσπειρωση και μαζικοτητα και να μπορεσεις να κανεις τις αλλες δρασεις. Οι περιφημες "εναλλακτικες μορφες παλης" ειναι στην ουσια ενα κακεκτυπο των δρασεων που μπορουν να γινουν οταν υπαρχει καταληψη. Με την εντατικοποιηση που υπαρχει στις πιο πολλες σχολες δε θα πρεπε καποιος να εχει αμφιβολια για αυτο. Αλλα τερμα με το ζητημα περι καταληψης ξερα...
Θα συμφωνησω με αρκετα σημεια της αναλυσης αυτης. Αλλα εχω να παρατηρησω κατι πολυ βασικο: λειπει η πολιτικη απο ολη αυτη (οπως και απο τα πιο πολλα κειμενα στο συγκεκριμενο ιστολογιο, ειδικα στον απολογισμο του φκ του 07 ο οποιος καλιστα θα μπορουσε να ηταν καποιου ειδους πτυχιακη εργασια). Αντιθετα η πολιτικη αντικαθισταται απο τακτικισμους, ελιγμους, ορους οπως "κοπωση" και ρητα του ναπολεοντα. Θα μπορουσαν να αντικατασταθουν και απο ρητα μαγειρικης, οπως αυτο που παραθετω, την ιδια σχεση εχει με το κινημα οπως και τα αλλα. Το κινημα δεν ανοιγει και κλεινει με διακοπτες ουτε εχει τους στραταρχες μπροστα να κανουν τα σχεδια τους και να δινουν διαταγες για υποχωρησεις και ελιγμους. Τα περι "τακτικης υποχωρησης" και ελιγμων κλπ τα ειχαμε δει και το 2007. Καλως η κακως ο κοσμος δεν σκεφτεται αυτο που μπορει να εχω εγω στο μυαλο μου για το τι κανουμε. Οι "συντεταγμενες υποχωρησεις" μονο στα δικα μας μυαλα ειναι "συντεταγμενες". Υποχωρησεις ειναι. Το αν θα ξαναβγει κατι η οχι δεν εξαρταται απο το πως θα τη βαφτισουμε στα κειμενα μας. Σιγουρα ομως δεν ειναι δικη μας δουλεια να γινομαστε οι ιεραποστολοι της στα φοιτητικα αμφιθεατρα και να την ψελνουμε. Ουτε ο κοινωνικος χρονος του φοιτηταριατου ειναι κατι που θα το σταματησουμε για να το ξαναξεκινησουμε οταν "θα εχουν οριμασει οι συνθηκες" στην κοινωνια. Το διλημμα δεν ειναι ουτε καταληψη η οχι, ουτε αλλες μορφες αγωνα η εκφυλισμος. Το διλημμα ειναι αν θα μπουν σωστα περιεχομενα και αν θα συγκροτηθουν κοινοτητες αγωνα στις σχολες πανω σε αυτα και θα γινουν οι καταλληλες δρασεις η οχι. Σε αυτη τη βαση το αντικειμενικο ανοιγμα των πιο πολλων σχολων σημαινει κατα αρχας πως υπαρχει μια αποσταση μεταξυ φοιτητικου σωματος και της μαγιας που εχει συγκροτηθει, οπου εχει συγκροτηθει. Αρα στο επομενο διαστημα αυτο που θα πρεπε να μπαινει σαν προτεραιοτητα στις πιο πολλες σχολες δεν ειναι η καταληψη αλλα το να υπαρξει μια δουλεια προς τα μεσα στα πανεπιστημια που λειτουργουν. Αλλα αυτο ακριβως για να εξυπηρετησει την αναζωπυρωση του κινηματος. Την υποχωρηση δεν την επιλεξαμε εμεις αλλα ειναι μια πραγματικοτητα. Αρα κανουμε δρασεις που αντιστοιχουν σε αυτη την κατασταση με στοχο να την ξεπερασουμε. Οπως επισης και η κλιμακωση ή η κορυφωση δε γινεται επειδη οι εαακιτες το αποφασιζουν στα συντοντιστικα. Και αυτη μια πραγματικοτητα ειναι που παλι πρεπει πρωτον να την αντιληφθουμε και δευτερον να αντιστοιχησουμε τις δρασεις μας ως προς αυτη.
Ειναι βεβαια αρκετα πιθανο οι καταληψεις να μην ξαναξεκινησουν, στη συντονιστικη μας το εχουμε συζητησει και ειναι πολυ θετικο που το γενικο κλιμα ειναι πως οσοι μαζευτηκαμε δεν τα παραταμε, αλλα ειναι μια αλλη κουβεντ το τι θα κανουμε μετα. Σιγουρα ομως δεν ειναι δικη μας επιδιωξη και προταγμα...
Θα συμφωνησω με αρκετα σημεια της αναλυσης αυτης. Αλλα εχω να παρατηρησω κατι πολυ βασικο: λειπει η πολιτικη απο ολη αυτη (οπως και απο τα πιο πολλα κειμενα στο συγκεκριμενο ιστολογιο, ειδικα στον απολογισμο του φκ του 07 ο οποιος καλιστα θα μπορουσε να ηταν καποιου ειδους πτυχιακη εργασια). Αντιθετα η πολιτικη αντικαθισταται απο τακτικισμους, ελιγμους, ορους οπως "κοπωση" και ρητα του ναπολεοντα. Θα μπορουσαν να αντικατασταθουν και απο ρητα μαγειρικης, οπως αυτο που παραθετω, την ιδια σχεση εχει με το κινημα οπως και τα αλλα. Το κινημα δεν ανοιγει και κλεινει με διακοπτες ουτε εχει τους στραταρχες μπροστα να κανουν τα σχεδια τους και να δινουν διαταγες για υποχωρησεις και ελιγμους. Τα περι "τακτικης υποχωρησης" και ελιγμων κλπ τα ειχαμε δει και το 2007. Καλως η κακως ο κοσμος δεν σκεφτεται αυτο που μπορει να εχω εγω στο μυαλο μου για το τι κανουμε. Οι "συντεταγμενες υποχωρησεις" μονο στα δικα μας μυαλα ειναι "συντεταγμενες". Υποχωρησεις ειναι. Το αν θα ξαναβγει κατι η οχι δεν εξαρταται απο το πως θα τη βαφτισουμε στα κειμενα μας. Σιγουρα ομως δεν ειναι δικη μας δουλεια να γινομαστε οι ιεραποστολοι της στα φοιτητικα αμφιθεατρα και να την ψελνουμε. Ουτε ο κοινωνικος χρονος του φοιτηταριατου ειναι κατι που θα το σταματησουμε για να το ξαναξεκινησουμε οταν "θα εχουν οριμασει οι συνθηκες" στην κοινωνια. Το διλημμα δεν ειναι ουτε καταληψη η οχι, ουτε αλλες μορφες αγωνα η εκφυλισμος. Το διλημμα ειναι αν θα μπουν σωστα περιεχομενα και αν θα συγκροτηθουν κοινοτητες αγωνα στις σχολες πανω σε αυτα και θα γινουν οι καταλληλες δρασεις η οχι. Σε αυτη τη βαση το αντικειμενικο ανοιγμα των πιο πολλων σχολων σημαινει κατα αρχας πως υπαρχει μια αποσταση μεταξυ φοιτητικου σωματος και της μαγιας που εχει συγκροτηθει, οπου εχει συγκροτηθει. Αρα στο επομενο διαστημα αυτο που θα πρεπε να μπαινει σαν προτεραιοτητα στις πιο πολλες σχολες δεν ειναι η καταληψη αλλα το να υπαρξει μια δουλεια προς τα μεσα στα πανεπιστημια που λειτουργουν. Αλλα αυτο ακριβως για να εξυπηρετησει την αναζωπυρωση του κινηματος. Την υποχωρηση δεν την επιλεξαμε εμεις αλλα ειναι μια πραγματικοτητα. Αρα κανουμε δρασεις που αντιστοιχουν σε αυτη την κατασταση με στοχο να την ξεπερασουμε. Οπως επισης και η κλιμακωση ή η κορυφωση δε γινεται επειδη οι εαακιτες το αποφασιζουν στα συντοντιστικα. Και αυτη μια πραγματικοτητα ειναι που παλι πρεπει πρωτον να την αντιληφθουμε και δευτερον να αντιστοιχησουμε τις δρασεις μας ως προς αυτη.
Ειναι βεβαια αρκετα πιθανο οι καταληψεις να μην ξαναξεκινησουν, στη συντονιστικη μας το εχουμε συζητησει και ειναι πολυ θετικο που το γενικο κλιμα ειναι πως οσοι μαζευτηκαμε δεν τα παραταμε, αλλα ειναι μια αλλη κουβεντ το τι θα κανουμε μετα. Σιγουρα ομως δεν ειναι δικη μας επιδιωξη και προταγμα...
Ετικέτες
αναλύσεις,
φοιτητικό κίνημα
Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011
αυτοοργανωση της ρουφιανιας
Εν ολιγοις:
- Τι καλα που βιωνουμε οικονομικη κριση
- Γιατι μας βοηθησε να καταλαβουμε ποσο σημαντικο ειναι να λειτουργει το πανεπιστημιο.
- Το οποιο στις μερες μας ειναι δημοσιο και δωρεαν
- Και μαλιστα ενα απο τα τελευταια που ειναι δημοσια και δωρεαν σε αυτη τη χωρα
- Το μονο προβλημα σε αυτο ειναι οι συνελευσεις του συλλογου μας.
Συμπερασμα, σκασε και διαβαζε ρε. Και επομενη συνελευση σε κανενα μηνα. Και στο μεταξυ ας βρεθουμε να συζητησουμε τα προβληματα των μαθηματικων (ξερετε, την εικασια του γκολντμπαχ, του ρημαν, τον τετραγωνισμο του κυκλου και τετοια φαση).
Και ολα αυτα υπο την καθοδηγηση ενος ζογκλερ μπροστα σε ενα εκστασιασμενο κοινο. Κοινως τσιρκο. Χειροκροτηματα, μονο σερμπαντινες και καραμουζες λειπανε. Δεν πειραζει, ολοι θα πεινασουν μια μερα.
Δε μας φταναν οι παντεληδες, γεμισαμε και τσαρλατανους.
Αυτο που εγινε ειναι το αντιστοιχο της αριστερας στους αγωνες που θελει να τους διαμεσολαβει. Αντιστοιχα, οι καθεστωτικες παραταξεις θελουν να διαμεσολαβουν τον αντι-αγωνα. Ομως επιτελους καταλαβαμε πως δεν εχουμε αναγκη τη δαπ για να σταματησουν την κινητοποιηση του συλλογου. Μπορουμε και μονοι μας, εμεις οι φοιτητες οι ανεξαρτητοι απο κομματα παραταξεις ιδεολογιες και ολα αυτα τα κακα και του διαβολου πραγματα (εχοντας μεσα στο κεφαλι μας αφομοιωσει πληρως την ιδεολογια του συστηματος, αλλα αυτο ειναι πλεον η αντικειμενικη πραγματικοτητα, ο θορυβος στο υποβαθρο που απο τη συνηθεια να τον ακουμε συνεχως τον εχουμε ταυτισει με τη σιωπη, η μηπως οχι;), χωρις τη διαμεσολαβηση της δαπ, να σταματησουμε τις αγωνιστικες διαδικασιες και να ανοιξουμε τη σχολη μας.
Φυσικα εγω προτιμω το διαμεσολαβημενο αντι-αγωνα. Το συστημα χαζο ειναι που προτιμα το διαμεσολαβημενο αγωνα απο τον αδιαμεσολαβητο;
Ο τυπος ηταν η προσωποποιηση οσων μισω και σιχαινομαι. Ολης της μικροαστικης (αβυσαλαιας ισως) σαπιλας που συνανταω γυρω μου. Ενας κλοουν της αντιδρασης και ενα αποχαυνομενο κοινο που αν ειχε μια στοιχειωδη αξιοπρεπεια και καθοταν να σκεφτει λιγο τη σημερινη μερα θα ειχε απλα αυτοκτονησει. Διοτι οχι, δε γινεται να ψηφιζεις πως εχουμε δημοσια και δωρεαν παιδεια και αρα δε χρειαζεται να κανουμε τιποτα. Δε γινεται να χειροκροτας την καθε μια καραγκιοζια του αλλουνου. Εκτος αν εισαι ντιπ βουρλο και στην κοσμαρα σου. Ψηφησε δαπ, πιο πολυ αξιοπρεπεις επιλογη ειναι μπροστα σε αυτες τις παπαριες που ουτε καν για την εξεταστικη δεν μπηκαν στον κοπο να πουν κατι.
Ναι δε μιλαω πολιτικα. Η μαλλον μιλαω λιγο. Πολιτικα απο αυριο.
Ετικέτες
βαριεμαι,
καπου να πω τον πονο μου,
τοπικά νέα,
φοιτητικό κίνημα
βρειτε τις διαφορες
http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_54/i54_p15_aei.html
http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_54/i54_p29_wom.html
ο νικητης κερδιζει μια προτυπη εργασια 30 ωρων την εβδομαδα και 900 ευρω το μηνα.
http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_54/i54_p29_wom.html
ο νικητης κερδιζει μια προτυπη εργασια 30 ωρων την εβδομαδα και 900 ευρω το μηνα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










