Μια γρηγορη ματια στις εκλογες

Κατα αρχας να δουμε τι αλλαζει που ειναι και το ευκολο. Λοιπον, ουσιαστικα τιποτα δεν αλλαζει. Απλα το χρωμα των αντεργατικων μετρων που θα προωθηθει θα ειναι πρασινο αντι για μπλε. Το περιεχομενο δεν το καθοριζει το πιο θα ειναι υπουργος αλλα το αντιστροφο μαλλον, κυβερνηση θα ειναι αυτη που θα κριθει οτι θα μπορει να περασει τα μετρα που χρειαζονται. Και μια συγκυβερνηση ΝΔ-ΛΑΟΣ να δουμε στις επομενες εκλογες, δε θα ειναι επειδη καποιοι πηγαν για μπανια και αλλα τετοια αισχρα, αλλα επειδη το συστημα θα θελει να εντεινει την επιθεση του. Τωρα για το αν πχ καποιοι αγωνιστες του ΚΚΕ απογοητευτουν επειδη επεσε το κομμα για το οποιο τρεφουν ψευδαισθησεις, για αυτο ευθυνεται αποκλειστικα το κομμα που καλλιεργει την εκλογολαγνεια και που βαζει σε τοσο υψηλη προτεραιοτητα τις εκλογες. Και η πτωση ειναι καλη ευκαιρια καποιος κοσμος να απεγλωβιστει απο αυτη την εκλογολαγνεια και να αναζητησει αλλους δρομους.

Οι αστικες εκλογες ανεκαθεν χρησιμοποιουνταν (στα λογια τουλαχιστον) απο τους αριστερους για να βλεπουν το επιπεδο συνειδητοποιησης του λαου, να μετραν την επιρροη τους στις μαζες και αλλα τετοια. Οχι για να λενε ενισχυστε μας για να ειναι δυναμωμενο το λαικο κινημα ουτε για να απογοητευονται για τις πτωσεις τους ουτε τιποτα. Ουτε για να μιλαν για "επιτυχια" του συστηματος την κυριακη αυτη, λες και περιμεναν κατι αλλο να γινει, ουτε για ισχυρη κυβερνηση λογω των 160 βουλευτων. Στο κατω κατω τα αποτελεσματα του 2007 δεν ειναι καθολου ενδεικτικα της απευθυνσης της αριστερας καθως τοτε ειχε βρεξει ψηφους προς τα αριστερα γενικα, θα θυμαστε ηταν τοτε που ειχε καει η χωρα και το ΠΑΣΟΚ καταφερε μη βγει κυβερνηση και η ψηφος αντιθεσης εγινε ψηφος διαμαρτυριας στα αριστερα ενω τωρα ψηφος για να πεσει η ΝΔ. Τωρα, το κατα ποσον ο κοσμος εχει αυταπατες για το ΠΑΣΟΚ η αποψη μου αφ ενος ειναι πως πλεον η ψηφος δεν κρινεται ιδεολογικα αλλα απο το ποιος βολεψε η πιστευει πως θα βολεψει τα παιδια του καθενος, και αυτο για καμποσα χρονια, και αφετερου εδω διαβαζα καργα πασοκικη τοπικη εφημεριδα και το επιχειρημα που ειχε ο ΠΑΣΟΚος εκδοτης για να τους ψηφισει ο κοσμος ηταν οτι η ΝΔ ελεγε πως αναγκαστικα θα ειμαστε ανεργοι κλπ ενω με το ΠΑΣΟΚ υπαρχει μια ελπιδα να αλλαξει κατι και απο αυτον που λεει πως σιγουρα θα υποφερουμε να προτιμησουμε αυτον που λεει πως υπαρχει μια πιθανοτητα με αυτον να μην υποφερουμε και μαλιστα εφερνε για παραδειγμα μια ανιατη ασθενεια που εχει καποιος και οπου ενας γιατρος ελεγε στον ασθενη πως σε λιγους μηνες θα πεθανει και ο αλλος οτι με ενα δικο του φαρμακο ισως να μην πεθανει και οτι το φυσιολογικο ειναι να ακολουθησει τον δευτερο. Νταξ μιλαμε για πολυ ρευμα αλλαγης ομως, 80ς φαση.

Για το ΛΑΟΣ θα συμφωνησω με ενα σχολιο στο ιντυμηντια οτι το ποσοστο του ηταν μικρο γιατι τωρα που δεν ειναι η ΝΔ κυβερνηση θα εχει λιγοτερο παιχνιδι να κανει και πως οσο εφτασε εφτασε, αλλα βεβαιως κραταω πισινες γιατι αν το συστημα χρειαζεται το ΛΑΟΣ θα βρει τροπους να το προωθησει.

Για την αριστερα το αποτελεσμα εδειξε τις ανεπαρκειες της, και συγκεκριμενα για την ανταρσυα επειδη καποιοι νομιζουν πς τα πηγε καλα, απλα συγκεντρωσε λιγο παραπανω απο το αθροισμα μερα εναντια, ομως αφενος σε εκεινες τις εκλογες τα ποσοστα αυτα ηταν πεσμενα λογω της κοντρας που απογοητευσε αρκετο κοσμο και κατα δευτερον οταν ενωνεσαι δεν το κανεις για να παρεις το αθροισμα των ψηφων, αλλα για να χτισεις τον αριστερο πολο κλπ. Και επισης καλο θα ηταν ολοι να προβληματιστουμε, πώς γινεται μετα απο μια περιοδο αναταραχων και κινητοποιησεων τα ποσοστα της αριστερας να παραμενουν στασιμα η πεσμενα. Εγω βλεπω πως αυτη η αριστερα καθε αποχρωσης απο το ροζ μεχρι το μαυρο στο κινημα δεν μπορει να εκφρασει αυτα που γινονται και κατα συνεπεια δεν μπορει και να εμπνευσει. 

Και τελος βλεπουμε μια ανοδο της αποχης, οχι βεβαια σαν τις ευρωεκλογες οπου υπηρχε ξεκαθαρο ρευμα. Αυτο δειχνει περα απο την απαξιωση και την ελλειψη της πολωσης των προηγουμενων δεκαετιων.

Αυτα εν ολιγοις και βιαστικα, τωρα θα πεσω να κοιμηθω και θα ονειρευομαι να συνδικαλιζομαι με δαπιτες στη σχολη για να κανουμε κοινο πλαισιο στη συνελευση, εναντια στην κυβερνητικη πασπ, με τιτλο να πεσει η επικινδυνη κυβερνηση του ΠΑΣΟΚ χοαοχοαοχοαοοχοαοχοαχοχοαχαοχοαο

Επιτελους, αλλαγη!

Πλησιαζει η μεγαλη ωρα της καλπης και θα αλλαξει η κυβερνηση.

Οχι τιποτε αλλο, αλλα βαρεθηκα ολο αυτο το προεκλογικο διαστημα να θελω να βγω στην πλατεια μια βολτα και να βλεπω γυρω μου ολη τη σαπιλα των πολιτικων, οι οποιοι και δεν ξερω πως το καταφερνωουν, αλλα κανουν μπαμ απο χιλιομετρα. Και τοσος κοσμος αντι να τους φτυσει τους γλυφει. Ευτυχως παντως ολο το υπολοιπο διαστημα περαν των εκλογων ειναι εξαφανισμενοι. Πηγαινετε στα μερη που συχναζετε οποια κι αν ειναι αυτα, φανταζομαι θα ειναι τιποτα ακριβες καφετεριες που το μονο σπουδαιο που θα πουλαν ειναι η τιμη τους, οπου το αφεντικο αδειες θα δινει με το ζορι, θα απολυει κοσμο οποτε γουσταρει και σιγα και μην πληρωνει τα νομιμα σαν μεροκαματο και που θα εχει καναν αλοδαπο-σκλαβο πληρους (μα υπερβολικα πληρους) απασχολησης, και αφηστε τις πλατειες σε μας, καργκιοζηδες, γελοιοι.

Η O.A.BLOG δεν εχει τιποτα να προτεινει για τις εκλογες, παρα μονον ο καθενας να μην ψηφισει με γνωμονα την κοινοβουλευτικη χρησιμοτητα της ψηφου του. Λες και αν βγει αυτοδυναμια η οχι εχει καποια σημασια. Λες και οτι και να γινει αυτοι που θα βγουν δε θα προσπαθουσαν να περασουν τα μετρα που εχουν ηδη προαποφασιστει, λες και να θελαν εχουν αλλη επιλογη. Λες και οι αποφασεις παιρνονται στα κοινοβουλια.

Και για οσους για μια ακομα φορα εχουν βαλθει να τα βαλουν με οσους απεχουν, τα ειχα πει και στις ευρωεκλογες που τοτε ειχε και μια σημασια. Εγω σαν αριστερος δε βλεπω κανενα λογο να υπερασπιστω μια αστικη διαδικασια που στα ματια καποιου εχει απονομιμοποιηθει. Και δεν πιστευω πως αυτος ειναι ο ρολος της αριστερας. Βεβαια αυτο που σημερα αυτοαποκαλειται αριστερα πολυ απεχει απο αυτο που πιστευω οτι απαιτουν οι συνθηκες (για αυτο απεχει και κοσμος), και οι εκλογες ειναι το λιγοτερο αν και ενδεικτικο καποιων αντιληψεων.

Το ζητημα το τι θα ψηφισει ο καθενας εξαρταται απο τα βιωματα του πρωτα και κυρια. Δεν υπαρχει σωστο και λαθος αριστερο κομμα. Χτες προσπαθουσα να πεισω εναν φιλο μου που στις προηγουμενες βουλευτικες ψηφισε λαος (και μαλλον δε θα το ξαναψηφισει) να ψηφισει κκε, μιας και ηξερα οτι σε καποια συμφωνει. Ειμαι σιγουρος πως κανας πορωμενος με την ανταρσυα θα προσπαθουσε να τον πεισει να ψηφισει αυτους. Αλλα μεχρι να εξηγησεις σε καποιον που δε σε ξερει τι εισαι, ποσο μαλλον να τον πεισεις να σε ψηφισει, αστο καλυτερα. Καλυτερα πιες εναν καφε και μιλα για μπαλα, αφου το πιο δυσκολο ειναι να τον πεισεις οτι αξιζει να το συζητησεις. Και ελπιζω μην ειναι οι ιδιοι με αυτους που στις προηγουμενες εκλογες και ενω προηγουμενως ολες τους οι πολιτικες επιλογες (ετερο)καθοριζονταν απο μια (ισως δικαιη) αντικκε μανια, ψηφισαν κκε.

Η O.A.BLOG στις εκλογες αυτες στηριζει ΚΚΕ (μ-λ) χωρις αυταπατες για το ρολο του λενινισμου και τη ζημια που αυτος εχει κανει ιστορικα στο εργατικο κινημα, επειδη ειναι μια δυναμη που εχει δειξει μια συνεπεια στο κινημα και για την αντιληψη της κοινης δρασης, για την κριτικη που κανει στα σουπερ επαναστατικα κομμουνιστικα προγραμματα των 1400 ευρω, τιμαριθμων κλπ και πρωτιστως για τη συμπεριφορα και το ηθος τους .

*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*-.-*

Και για να αφησουμε την ασχημια των εκλογων, να θυμηθουμε αντιθετα τι ειναι ομορφο. Τι να πει κανεις για αυτο που εκαναν οι εργαζομενοι της wind, οτι και να πει λιγο θα ειναι. Πανω απο 200 ατομα να τρανταζουν το κτηριο της εταιριας με της φωνες τους φωναζοντας "παρτε πισω τις απολυσεις". Βεβαια, δεν ξυπνησαν μια μερα και ειπαν να το κανουν αυτο, το σωματειο εκει εχει κανει πολυ σημαντικη δουλεια και περα απο αυτη ειναι υποδειγματικος ο τροπος που κατι τετοιες καταστασεις, αντι πχ να προσπαθησει να τις ¨ελεγξει" και να χρησιμοποιησει τον κοσμο απλα σαν ενα διαπραγματευτικο χαρτι σε μια κλειστη συναντηση του σωματειου με τη διοικηση, ενισχυει την αυτενεργεια του χωρις να την καπηλευεται.

Και σε κατι λιγοτερο ευχαριστο αν και παραμενουμε στις τηλεπικοινωνιες, θα μαθατε φανταζομαι για τις αυτοκτονιες στη france telecom. Αν δε μαθατε, εδω. Εμενα εντυπωση μου εκανε ανακοινωση της "γαλλικης συνομοσπονδιας χριστιανων εργατων". Κατα αρχας εγω ειμαι απο χωριο και αυτα με τους χριστιανους, τους μουσουλμανους και τους αθεους εργατες δεν τα ξερω αλλα περα απο αυτο, ελεγαν πως μετα απο πιεσης τους αναγκασαν τη διοικηση της FT να διοργανωσει... σεμιναριο για τις εργασιακες σχεσεις. Τωρα σε μια τετοια κατασταση να περηφανευεσαι για ενα σεμιναριο μου φαινεται 'περιεργο'. Δεν ξερω, μηπως ειναι επειδη οσοι αυτοκτονουν ειναι αμαρτωλοι;

:)

Ηθελα το τελευταιο διαστημα να εγραφα διαφορα πανω στα τεκτενομενα αλλα το κωλοσυστημα και οι ιδεολογικοι του μηχανισμοι βρισκουν τροπους να σαμποταρουν τις γνησιες επαναστατικες δυναμεις, με αποτελεσμα να μην κανουμε ουτε καν ενα σχολιο για τις εκλογες, το μεγαλυτερο πολιτικο χαπενινγκ της χρονιας (μετα τη ΔΕΘ, ενταξει...)! Και χωρις να δωσουμε γραμμη τι να ψηφισουν οι οργανωμενες επιρροες μας. Θα μπορουσαμε νε ειχαμε κανει και αιτηση στπν αρειο παγο ακομα, δηλαδη οι "που εισαι παπαδοπουλε-κομμα ελληνων αλοδαπων-τρομοκρατειστε τους τρομοκρατες" ηταν καλυτεροι; Μονο για το χαλασμα της φιεστας των εργοδοτικων εγραψα κατι προχειρο και μονο επειδη ηταν πολυ καβλα και δεν κρατιομουν.

Και εχουμε μια ωραια χρονια μπροστα μας, μια χρονια που μπορουμε να κανουμε τοσα ωραια πραγματα, να σπαμε τμηματα η ακομα καλυτερα να κλεινουμε τους καθηγητες εκει μεσα για οση ωρα γουσταρουμε, να τη σπαμε σε ρεφορμες, ρουφιανους και αφεντικα, να χλευαζουμε οσους εξασκουνται στον επαναστατικο αυνανισμο, να βρισκομαστε με φιλους και συντροφους, να αραζουμε σε πλατειες, να βολταρουμε στην παραλια και τοσα αλλα πραγματα.

"Αγωνες" με τη χορηγια της... εργοδοσιας

Ο νεος κυκλος "κινητοποιησεων" της πλειοψηφιας του ΔΣ του σωματειου με τη χορηγια της εταιρείας αξιοποίησης και διαχείρησης του ΑΠΘ. Μιλαμε για πολυ σκληρους αγωνες ομως, απο φωτισμους κτηριων μεχρι ζωγραφικη και μεχρι ομιλιες βουλευτων και πρυτανειας (χα! θα θελαν...). Τοοοοσο πολυ λοιπον θελουν αυτοι οι κυριοι και οι κυριες (λεμε τωρα) να ριξουν τις εργολαβιες.

• Μετά από έγκριση της Πρυτανείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το Κέντρο Λειτουργίας Δικτύου προωθεί ανακοίνωση του Προέδρου του Συλλόγου Εργαζομένων σε Εργολήπτες και Εκτελεστές Εργων στο Α.Π.Θ. κ. Σιδέρη Κωνσταντινίδη στα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας:
  
  ΝΕΑ ΜΟΡΦΗ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΕΡΓΟΛΑΒΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
  
   
  
                                                                                                  Θεσσαλονίκη, 16/9/2009
  
  «Είμαι εργολαβικός. Ως πότε;» είναι το κεντρικό σύνθημα των τριήμερων εκδηλώσεων, ανοιχτές για το κοινό της πόλης, που διοργανώνουν οι εργαζόμενοι με εργολαβική σχέση εξαρτημένης εργασίας στο Α.Π.Θ., με στόχο να αναδείξουν, μέσω μίας διαφορετικής μορφής αγώνα, τα προβλήματα τους.
  
  Για το λόγο αυτό, αύριο Πέμπτη 17/9 και την Παρασκευή 18/9/2009, οι Θεσσαλονικείς θα μπορούν δουν, από διαφορετικά σημεία της πόλης, με τη δύση του ήλιου και μέχρι τα ξημερώματα, μία φωτιστική επέμβαση - δρώμενο στο κτίριο Διοίκησης «Κ. Καραθεοδωρή», του Α.Π.Θ., με στόχο να «φωτιστούν» και να μη ξεχαστούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
  
  Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων. Όλες οι εκδηλώσεις είναι ανοιχτές για το κοινό της πόλης.
  
  Πέμπτη 17/9
  
  Φωτισμός κτιρίου Διοίκησης «Κ. Καραθεοδωρή», με τη δύση του ηλίου μέχρι τα ξημερώματα.
  
  Παρασκευή 18/9
  
  9.00 - 14.00 Εθελοντική Αιμοδοσία, με τη νέα κινητή μονάδα αιμοδοσίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, των εργαζομένων με εργολαβική σχέση εξαρτημένης εργασίας, ανοιχτή για την πανεπιστημιακή κοινότητα και το κοινό της πόλης. στον αύλειο χώρο του κτιρίου Διοίκησης «Κ. Καραθεοδωρή». Οι εργολαβικοί δίνουν αίμα και στηρίζουν την τράπεζα αίματος.
  
  Φωτισμός κτιρίου Διοίκησης «Κ. Καραθεοδωρή», με τη δύση του ηλίου μέχρι τα ξημερώματα.
  
  Σάββατο 19/9
  
  10.30 - 11.00, Πλατεία Χημείου
  
  Ανοιχτή διάλεξη του Αν. Καθηγητή του Τμήματος Βιολογίας του Α.Π.Θ., Ιωάννη Παντή με θέμα «Ανάγκη ολοκληρωμένης περιβαλλοντικής διαχείρισης στο Πανεπιστήμιο».
  
  11.00 - 11.20
  
  Χαιρετισμοί Πρυτανικών Αρχών και του Προέδρου του Εργατικού Κέντρου κ. Νίκου Γιαννόπουλου
  
  11.20 - 12.00
  
  Φυσικά Μαγικά, ένας διαφορετικός τρόπος να μάθουμε για τα φυσικά φαινόμενα.
  
  Με τον Αν. Καθηγητή του Τμήματος Φυσικής Χαρ. Πολάτογλου
  
  
  12.00 Ανοιχτή γιορτή με παραδοσιακά μουσικά συγκροτήματα και μπουφέ.
  
  
  Παράλληλα με τις εκδηλώσεις του Σαββάτου τα παιδιά των εργαζομένων θα ζωγραφίζουν για το περιβάλλον.
  

_________________________________________________________________

Δεν ειναι τυχαιο οτι η πλειοψηφια των εργαζομενων δεν πατησαν καν σε αυτη την ξεφτιλα. 

για περισσοτερα ΕΔΩ

"οι εργολαβιες δε φευγουν με πεταλια, ή με τους αγωνες ή μ'αυτα τα χαλια"

Παγκόσμια Ημέρα Δημοκρατίας και Κοινοβουλευτισμού

Χτες ηταν η "Παγκόσμια Ημέρα Δημοκρατίας και Κοινοβουλευτισμού".

Ελπιζω να το γιορτασατε. Γιουπι.

κομματι απο την ανακοινωση του ΥΠΕΠΘ:

"Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων τιμά μαζί σας την ημέρα αυτή, εγγυώντας την ανυπαρξια κοινών ευκαιριών και δυνατοτήτων στον Πολιτισμό, την Εκπαίδευση, τις Νέες Τεχνολογίες, την Ψηφιακή γνώση. Σε κάθε εποχή η Δημοκρατία έχει κυρίαρχα αιτήματα. Κάποτε ήταν η ουσιαστική ελευθερία του λόγου, της έκφρασης, του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι. Σήμερα τα αιτήματα είναι διαφορετικά. Είναι η καταργηση τους με σκοπο την επιβιωση της και τη διαρκή αναβάθμιση της ποιότητάς της, και η μεγαλύτερη συνενοχη του πολίτη στις οποιες αποφασεις παιρνουμε εμεις.

Χρέος όλων μας είναι να κατανοήσουμε τον σημαίνοντα ρόλο της νέας γενιάς και, μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας, να την ``αφοπλίσουμε`` απο όλα τα απαραίτητα εφόδια ώστε να μην προβεί στις ακατάλληλες επιλογές, αλλα θα την οδηγησουμε στις ντε φακτο επιλογές που θα της υποσχεθουν ατομικη επιτυχία, αλλά και θα συμβάλλουν στον ευνουχισμο και στην μονοπλευρη διαμόρφωση της προσωπικότητας κάθε νέου και νέας ξεχωριστά, καθιστώντας χρήσιμη, αποτελεσματική και ακινδυνη την παρουσία τους στο κοινωνικό σύνολο. Η προετοιμασία για το τι τους περιμενει αύριο ωστε τοτε μην αντιδρασουν και πολυ, η ψευδαισθηση συμμετοχής στα κοινά, ο υπεύθυνος και σε καλουπια λόγος, η προσήλωση σε αρχές και αξίες του καπιταλισμου είναι η πιο σίγουρη πυξίδα για την χάραξη του σωστού προσανατολισμού."

ευχαριστουμε την Ε. για την επισημανση της τοσο μεγαλης σημαντικοτητας της χθεσινης μερας.

update: Τιμωντας και η οργανωση μας τη χθεσινη μερα, ανεβαζουμε ενα βιντεακι (σε τεσσερα κομματια) αρκετων χρονων πριν, μα παντα επικαιρο.

A REQUIEM FOR THE POST WAR DREAM

αφιερωμενο...

στους διαφορους αντικειμενικους ρεπορτερς με τα ολοκληρωμενα ρεπορταζ και τους σχολιαγραφους του ιντυμηντια, σε οσα φλωρια λοιδωρουν ανωνυμα οποιον κανει τη μαλακια και γραψει επωνυμα εκει περα, σε οσους εμειναν ικανοποιημενοι απο τη δεθ, σε οσους θα ζητησουν την ψηφο σου χωρις να σου εχουν δειξει καμια συνεπεια μεσα στο κινημα, σε οσους χρησιμοποιουν εργαλειακα σωματεια για μικροπολιτικες, για οσους βλεπουν το κινημα σαν "φαση", σε οσους το συνδικαλισμο τον θεωρουν ρεφορμιστικο αλλα πηγαν στην πορεια της πεκοπ να κανουν μαλακιες, σε αυτους που πηγαν να κρεμασουν προεκλογικο πανο σε εκδηλωση σωματειου, στους οπαδους της σεχτας και του "επαναστατικου" αγωνα, σε αυτους που μια προσυγκεντρωση που δεν την ηξερε κανεις με αποφασεις ΔΣ την ονομασαν "φοιτητικους συλλογους", σε οσους ξεχασα και θα τους ξαναθυμηθω θελω δε θελω για τι που θα παει, η μαλακια στην αριστερα παει συννεφο.

Βασικα για χιπ χοπ μιλαει, αλλα απο τη μια οι περισσοτερες ατακες ταιριαζουν και με το θεμα μας και κατα δευτερον δημιουργει καταλληλο χωσιματικο κλιμα για να διαβαστει το αρθρο που ειναι ακριβως απο κατω.

Για τα καραγκιοζιλικια στη φετινη ΔΕΘ

να φοβασαι αυτους που εμειναν ευχαριστημενοι απο ολα αυτα...

 

Γενικα η ΔΕΘ δεν ειναι απο τα προνομιακα πεδια για κοινη δραση, διαχρονικα, διοτι επικρατει πιο εντονα το πολιτικο/ιδεολογικο στοιχειο. Η φετινη ομως οχι μονο πηγε σκατα, αλλα η ασυνεννοησια που επαιξε αφηνει και χειροτερους ορους για τη συνεχεια στο κινημα. Αντι δηλαδη να αποτελεσει ενα παραπερα βημα κοινου αγωνα  σωματειων και κοσμου που ηδη εδιναν αγωνες μαζι,  αποτελεσε  βημα προς τα πισω.

Γενικα το τελευταιο διαστημα εν οψει δεθ υπηρχε ενα τεταμενο λογω μικροπολιτικων κοντρων κλιμα, σε εναν χορο που διαφοροι εσερναν σωματεια, ειτε απο "πισω" ειτε απο "μπροστα". Βεβαια, παντα εχει κανεις ελπιδα οτι θα υπαρξει μια συνεννοηση, ιδιαιτερα οταν δεν υπαρχουν ουσιαστικος λογος να μην υπαρχει, και ακομα περισσοτερο οταν το τελευταιο διαστημα εχουν δωθει τοσοι κοινοι αγωνες, ειδικα αφου εγινε πια τετελεσμενο οτι η ανταρσυα δε θα ηταν ενωμενη.

Κατα αρχας απο που να ξεκινησει κανεις να μιλαει για τα καραγκιοζιλικια που συνεβησαν; Κατα αρχας η παναθλια ΑΡΑΝ ειχε ξεκινησει αγωνα στα πανεπιστημια για να παρει αποφασεις ΔΣ (!) -να χαρω την αμεσοδημοκρατια των ΕΑΑΚ, το "ολη η εξουσια στις γενικες συνελευσεις" κλπ... Μαζεψε λοιπον οτι μπορεσε (κυριως απο πατρα οπου ο διαβοητος "αντιλογος" εχει αρκετη δυναμη και οπου τους πασπιτες δεν τους πολυεκαιγε να ψηφισουν ενα γενικολογο ψηφισμα για τη ΔΕΘ το οποιο οι ΑΡΑΝιτες θα το εφαρμοζαν κατα το δοκουν) και εκανε... φοιτητικη προσυγκεντρωση στο πολυτεχνειο (!) την οποια βεβαια επρεπε να ησουν πολυ "σχετικος" για να την ηξερες. Προφανως ηθελαν να τους χρησιμοποιησουν για να πιεσουν το ΝΑΡ κλπ κλπ να παει με ΓΣΕΕ κλπ κλπ. Ξεκινησαν λοιπον μολις αρχισαν οι ομιλιες με τους... συλλογους (μιλαμε για σχιζοφρενεις καταστασεις οχι μαλακιες) για τη ΓΣΕΕ και μας εκαναν τη χαρη να μας απαλλαξουν απο την παρουσια τους, ενω καναν μια ακομα χοντραδα αλλα δεν ειναι επι της παρουσης να την αναλυσω εδω. Οσοι ξερουν καταλαβαινουν για τι πραγμα μιλαω.

Αφου λοιπον ξεμπερδεψαμε με τους μαιτρ του οπορτουνισμου ΑΡΑΝιτες, να παμε στο κυριο κομματι. 

Πριν τελειωσουν ακομα οι ομιλιες απο τη μικροφωνικη της καμαρας, ξεκινησε η ΠΕΚΟΠ και πισω της στοιχηθηκαν διαφορα μπλοκ πολιτικων οργανωσεων, αφηνοντας πισω τα πρωτοβαθμια σωματεια και αλλες πολιτικες οργανωσεις, και ετσι δεν εγινε κοινη πορεια και χωρις μαλιστα ουσιαστικο λογο.

Να παρουμε τα πραγματα απο την αρχη για να δουμε πως φτασαμε ως εδω. Αρχες ιουλιου μετα απο καλεσμα του σωματειου βιβλιου-χαρτου στην αθηνα βγηκε μια ανακοινωση που καλουσε για τη δεθ με -κατα τη γνωμη μου- καποιες κατευθυνσεις που θα επρεπε να διαμορφωθουν σε επομενες συναντησεις -αλλωστε ηταν πολυ νωρις ακομα τοτε- και οχι να τεθουν ως προυποθεση συντονισμου. Οι λογοι που μπηκαν αυτες οι κατευθυνσεις (εκ μερους του ΝΑΡ) δεν απτονταν των συμφεροντων της εργατικης ταξης και του κινηματος, παρα της συνοχης του οπορτουνιστικου συνοθυλευματος που λεγεται ανταρσυα. Και αποτυπωναν ακριβως τους ακροβατισμους του ΝΑΡ αναμεσα στο αντι-ΓΣΕΕ με το οποιο ειχε αρκετος κοσμος του ψηθει ολο το προηγουμενο διαστημα και τη φιλο-ΓΣΕΕ σταση των πιο δεξιων κομματιων της ανταρσυας. Γενικα, τοσο σε αυτη την περιπτωση οσο και σε ενα καλεσμα στο αγαλμα του καπνεργατη, καποιοι εβαζαν τα σωματεια μπροστα, με τροπο μαλιστα καποιες φορες σε κυριολεξια πραξικοπηματικο. Στις κοντρες αυτες χωθηκαν και κατι ΕΕΚ, ΑΚ κλπ για προφανεις λογους. Να σημειωσουμε οτι σε αυτες τις ανουσιες κοντρες, δεν ακουσαμε ουτε ενα σοβαρο επιχειρημα απο καμια πλευρα. Παντως, και μετα το καλεσμα της ΠΕΚΟΠ, το βιβλιο χαρτου καλεσε σε επομενες συναντησεις οπου επαναδιαπραγματυονταν τις κατευθυνσεις που ειχαν τεθει απο πιο πριν, και μαλιστα στη συναντηση στις 10/8 φανηκε ξεκαθαρα η διαθεση για ξεχωριστη πορεια. Δυστυχως ομως, ουτε τοτε βγηκε καποια συνεννοηση.

Αυτη ηταν γενικα η προιστορια, τουλαχιστον οπως την αντιλαμβανομαι. Ισως να εχω κανει καποια λαθη ειδικα απο τη στιγμη που τα νεα εκ των Αθηνων μου ερχονταν απο δευτερο χερι. Αλλα δε νομιζω να σφαλω στο γενικοτερο πνευμα για το τι επαιξε.

Περα ομως απο το τι προηγηθηκε, αυτο που εγινε στην πορεια ηταν τραγικο. Δεν υπηρχε καμια διαθεση συνεννοησης κατα τη διαρκεια της συγκεντρωσης. Και με προκλητικο τροπο, οπως το εξελαβα, η πορεια της ΠΕΚΟΠ ξεκινησε πριν τελειωσουν καν οι ομιλιες και ετσι διασπαστηκε η συγκεντρωση της καμαρας. Οι υπολοιποι που ξεκινησαν λιγο αργοτερα και ουτε με τη ΓΣΕΕ πηγαν ουτε με κανεναν. 

Προσωπικα δεν πηγα με καμια πορεια τελικα. Μετα το αισχος της ΑΡΑΝ ελεγα να παω με το μπλοκ της ΠΕΚΟΠ αλλα η σταση της ηταν απαραδεκτη και με απογοητευσε.

Για αυτη την κατασταση και την ελλειψη συνεννοησης η ΠΕΚΟΠ εχει πολλες ευθυνες κατα την αποψη μου. Κατα αρχας θεωρω απαραδεκτο που φερθηκε με αυτον τον τροπο σε κοσμο που τη στηριζε ολο το προηγουμενο διαστημα και σε κοσμο για τον οποιο ο αγωνας εναντια στις εργολαβικες σχεσεις εργασιας ηταν και δικος του αγωνας. Ναι μεν ηταν στο κεντρο ενος κυκλωνα μικροπολιτικων συγκρουσεων αλλα σε καθε περιπτωση ειναι κοτζαμ σωματειο και οχι παιδακι που το νταντευουν και οι αποφασεις της ανηκουν στην ιδια, οπως και ολη η ευθυνη που αυτες φερουν. Και δεν μπορει ουτε αυτη ουτε κανενας να θεωρειται υπερανω κριτικης.

Ή κάποιος κάπου είναι πολύ τρολ ή οι τύποι έχουν βαρέσει μπιέλα τελείως

ανακοίνωση της νομαρχιακής επιτροπης του ΚΚΕ (κάτω δεξιά) σε τοπικη εφημερίδα της καρδιτσας με διαμαντια οπως "απαθεις" "αντικομματισμος" και "τα πλαισια αντιμετωπισης" του -σαν τη νεα γριπη ενα πραμα- (και αφηνουμε ασχολιαστα τα συντακτικα λαθη που υπαρχουν σε καθε μια προταση) .

μια ιστορια θα σας πω...

Πορωμενος και νιωθοντας ο πιο γαματος απο ολους ξεκινησε. Παρακολουθουσε ολες τις συνελευσεις και τα χαπενινγκς του κινηματος, και καθε φορα συναρπαζε τις μαζες των βαριεστημενων και ηδη ψημενων που περιμεναν να τελειωσει γιατι ειτε ηξεραν απο πριν τι θα πει ειτε δεν καταλαβαιναν τιποτε,  με λογους μακροσυρτους και πομπωδεις και καμαρωνε για το μοναδικο του ταλεντο να μετατρεπει μια απλη προταση σε εκθεση. Μαθαινε σιγα σιγα να χρησιμοποιει ολες αυτες τις δυσκολες λεξεις που καθε σοβαρος και διαβασμενος αριστερος ξερει και χρησιμοποιει συνεχως για να δειχνει σπουδαιος και μεσα απο τη χρηση τους ενιωθε να γινεται σπουδαιος κομμουνισταρας.

Ομως ενω ψαχνοταν καταλαβε τη μικροαστικη αντιληψη που τον διαποτιζε ολον αυτον τον καιρο. Καταλαβε οτι ενας κομμουνιστης πρεπει να ειναι οργανωμενος (σε κομμα η σε οργανωση που θελει να γινει το κομμα). Εμαθε οτι οι ατομικιστικες του αποψεις ηταν μικροαστικα καταλοιπα και πως επρεπε να τα ξεριζωσει. Ετσι εψαξε και βρηκε την οργανωση που ειχε επαρκη πολιτικη συμφωνια αλλα και του προσεφερε αρκετες ευκαιριες ανελιξης. Μεσα απο εκει καταφερε να συλλογικοποιησει οτι πριν εκανε ατομικα (πχ ενω πριν τραβουσε μαλακια με τη φωτογραφια του και μονος, τωρα μαζευονται απο την οργανωση σε ενα δωματειο και τραβαν μαλακια συλλογικα κοιτωντας ο ενας τον αλλον και διηγουμενοι το ποσο γαματοι ειναι, ποσο οι νικες ηταν αποτελεσμα των δικων τους ικανοτητων και εμπειριας και ποσο οι ηττες αποτελεσμα των λαθων των αλλων). 

Οποιαδηποτε ομοιοτητα με πραγματικα προσωπα ειναι συμπτωματικη. Οποιαδηποτε  ομοιοτητα με πραγματικες καταστασεις στο χωρο της αριστερας καθε αλλο παρα ειναι.

Η σουπερ ντουπερ επαναστατικη κομμουνιστικη αντικαπιταλιστικη αριστερα δεν υπαρχει πια, την πατησε το τρενο (καποτε ισως να ελεγα το τρενο που μετεφερε το ζαχαριαδη στη σιβηρια, τωρα το τρενο το ψαχνω ακομα αλλα οι ραγες που βλεπω ειναι πολυ μπερδεμενες, βασικα δε μοιαζουν καν με ραγες αλλα με διχτυ, με πλεγμα, με συνεχεις διακλαδωσεις και ενωσεις οποτε περιμενω και το τρενο να ειναι κατι αναλογο- η ισως πολλα τρενα). Εχουμε χορτασει απο βερμπαλισμους, επαναστατικο αυνανισμο, αυταρεσκεια και κομματικο πατριωτισμο. Αυτο που μας λειπει ειναι λιγη σεμνοτητα, μετριοφροσυνη, αυτοκριτικη διαθεση και σεβασμος στο συναγωνιστη μας. Και κυριως αυτια να ακουμε τον κοσμο γυρω μας.

ΑΡΑΝ-ΑΡΑΣ/Πασχα 2007: δεν ξεχνω - δε συγχωρω

ΑΡΑΣ-ΑΡΑΝ, τα παντα ξεπουλαν...

Οπως γραφαμε και σε εναν απολογισμο του κινηματος, το καλοκαιρι του 2007: 

• Η κάμψη αυτή που βλέπουμε τώρα στο κίνημα δεν είναι ήττα, αλλά προδοσία συγκεκριμένων πολιτικών δυνάμεων που δρούσαν μέσα σε αυτό. Η νεολαία, όμως, έχει πάντα στην άκρη του μυαλού της ότι άφησε κάτι στη μέση και το μόνο βέβαιο είναι ότι το σύστημα θα της δώσει πολλές ακόμα ευκαιρίες για να ξανασηκώσει κεφάλι ενάντια του (εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο, στράτευση στα 18, απουσιολόγια, δίδακτρα στα μεταπτυχιακά). Οι λόγοι αυτής της κάμψης είναι η μείωση της ενεργού συμμετοχής του κόσμου στο κίνημα και η μη σύνδεση με τους εργαζόμενους. Πιο συγκεκριμένα, αρνητικό ρόλο έπαιξαν:
  
  · η μη ουσιαστική στήριξη (ή και εχθρική στάση) απέναντι στο κίνημα από δυνάμεις που δρούσαν μέσα σ’ αυτό, οι οποίες βλέποντας το ξέσπασμα ενός κινήματος με αιτήματα έξω από τους πολιτικούς τους σχεδιασμούς, το αντιμετώπισαν με επιφύλαξη, έως και εχθρότητα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μη συμμετέχουν σε αναγκαίες, χωρίς όμως ιδιαίτερη «προβολή» δουλειές π.χ. εξορμήσεις, σύνταξη κειμένου (ήτανε μόνο για να δώσουν τη γραμμή τους), χαμαλοδουλειές στην κατάληψη, παρά μόνο ήτανε σε διαδικασίες όπου μπορούσαν να προβληθούν και να το παίξουν παράγοντες (γενικές συνελεύσεις, πορείες κτλ), αντιμετωπίζοντας τες, έτσι, ως events. ??
  
  · το συνειδητό σαμποτάρισμα των διαδικασιών του κινήματος π.χ. η ανούσια αντιπαράθεση στις επιτροπές για ζητήματα που δεν δεν απασχολούσαν τους φοιτητές ??, που έφτανε μέχρι και το ξύλο, ή η προσπάθεια καπελώματος των διαδηλώσεων και η προσπάθεια μετατροπής τους σε κομματικές παρελάσεις, κάτι που μείωσε την παρεμβατικότητα του κόσμου στα όργανα του κινήματος.
  
  · η πραγματοποίηση πανελλαδικών πορειών, και μάλιστα με μεγάλη συχνότητα, και η παράλληλη υποτίμηση των τοπικών ως «κηδείες» απομάκρυναν τον κόσμο από την ενεργό συμμετοχή καθώς στις πανελλαδικές πορείες συμμετείχε πιο στενό δυναμικό κόσμου, παρήγαγαν ταυτόχρονα κόπωση αυτού του στενού δυναμικού από τις μετακινήσεις και περιόριζαν τη δυνατότητα σύνδεσης του φοιτητικού κινήματος με την υπόλοιπη κοινωνία εκτός Αθηνών ??, μιας και το κίνημα δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις και οι συνειδήσεις γεννιούνται στο δρόμο.??
  
  · ο ρόλος της καθεστωτικής-ρεφορμιστικής αριστεράς όσον αφορά τη σύνδεση του φοιτητικού κινήματος με τα άλλα κομμάτια της εκπαίδευσης και το λαό. Το ξεπούλημα του κινήματος των δασκάλων και των μαθητών από το Συνασπισμό και το «Κ»ΚΕ ??αποτέλεσε τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία για ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο. Ακόμα, η συχνά αρνητική στάση των αριστερών εργατοπατέρων στα συνδικάτα απέναντι στο φοιτητικό κίνημα και στην προοπτική σύμπραξης μαζί του, ακόμα και εκεί που ήταν πρώτη δύναμη π.χ. στο Εργατικό Κέντρο Λάρισας όπου ο πρόεδρός του, εργατοπατέρας του ΠΑΜΕ, αρνούνταν την προκήρυξη απεργίας παρά του ότι φοιτητικοί σύλλογοι του το είχαν ζητήσει.
  
  · η προσπάθεια, σε μια κρίσιμη για το φοιτητικό κίνημα περίοδο (μετά τη ψήφιση του νέου νόμου πλαίσιο), να επιβληθεί από πολιτικές δυνάμεις (ΠΚΣ (παράταξη του «Κ»ΚΕ), ΑΡΕΝ (παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ) και ΕΑΑΚ) στο κίνημα το σύνθημα της «μη εφαρμογής» του νόμου, που οδηγεί στην αντικατάσταση του φοιτητικού κινήματος από την «πάλη» των εκλεκτόρων φοιτητοπατέρων στα όργανα συνδιοίκησης, προσπαθώντας να αντικαταστήσουν τη σωστή προλεταριακή γραμμή της ανατροπής του νόμου. Έτσι, διακηρύσσοντας ότι οι μαζικοί αγώνες στο δρόμο είναι άκαρποι, κατέληξαν στην εκλογολαγνία, προσπαθώντας να πείσουν τους φοιτητές ότι αυτοί είναι που θα τους σώσουν μέσα από τη συνδιαλλαγή τους με το καθηγητικό κατεστημένο.

Μεσα σε αυτο το κλιμα δυναμεις που και καλα αυτοπροσδιοριζονται ως αντικαπιταλιστικες ηταν απο τις πρωτοπορες στο κλεισιμο των καταληψεων. Ειναι χαρακτηριστικο πως πολλες σχολες (πχ στο ΕΜΠ η στην Πατρα) οι καταληψεις δεν εληξαν με πλαισια ΔΑΠ η "ανεξαρτητα" δεξια, αλλα απο τα σχηματα των ΕΑΑΚ στα οποια την πρωτοκαθεδρια ειχαν οι ΑΡΑΣ-ΑΡΑΝ. Με το προσχημα οτι "ο κοσμος εχει κουραστει" (ξεχωρα οτι ο κοσμος δεν κουραστηκε απο την κινητοποιηση, αλλα απο τη διαλυση των δομων του κινηματος, απο την αλλοτριωση των κινηματικων διαδικασιων απο τον ιδιο στην οποια οι ιδιοι ειχαν πολυ σημαντικη συμμετοχη με τις πανελλαδικες πορειες και την εγκαταλειψη των τοπικων, με τη μετατροπη των επιτροπων αγωνα σε πεδιο οργανωτικης αντιπαραθεσης με τους κνιτες στη βαση εκπαιδευτικων μοντελων κλπ) εκλειναν τις καταληψεις με προοπτικη "απο Σεπτεμβρη" λες και το κινημα ειναι κουμπι που ανοιγει και κλεινει - και αραγε αυτοι που το δεκεμβρη ενοιωθαν τοσο αβολα με την ελλειψη αιτηματων, που μιλουσαν εναντια στο αυθορμητο του κοσμου το οποιο προσπαθουσαν να καλουπωσουν-καπελωσουν-"πολιτικοποιησουν" ειτε με τα ρεφορμιστικα συνθηματα "να αφοπλιστει η αστυνομια" και "κατω η κυβερνηση των δολοφονων" ειτε με τη μεταλαξη των συνθηματων στις πορειες με τα "μπατσοι φασιστες δολοφονοι" και γενικοτερα ο φοβος απεναντια στα αυθορμητα αντιμπατσικα συνθηματα με τετοιους γελοιους τροπους, οταν ηταν ομως να κλεισουν οι καταληψεις... υποταχτηκαν στο "αυθορμητο",  η καλυτερα το επικαλεστηκαν για να δικαιολογισουν το ρεφορμισμο τους. Ετσι η ανατροπη του νομου μετατραπηκε σε παλη εναντια στην εφαρμογη του μεσα απο τα τμηματα της συνδιοικησης, στην οποια οχι μονο δε ντρεπονται να συμμετεχουν αλλα εχουν κατα καιρους ψηφισει και διαφορους "κομμουνιστες" πρυτανεις, ιδιαιτερα στι ΕΜΠ. Δηλαδη η παλη των συνδικαλιστων (στην καλυτερη) και των εκλεκτορων (στη χειροτερη) στα τμηματα συνδιοικησης υποκατεστησε τη μαζικη παλη των φοιτητων, ευνουχισε το φοιτητικο κινημα απο τις χωντανες διαδικασιες που του δινουν ζωη, μετετρεψε την παλη εναντια στις εκπαιδευτικες αναδιαρθρωσεις σε ζητημα καποιων ειδικων που θα σπανε τμηματα (στην καλυτερη περιπτωση) η θα συνδιαμορφωνουν μεσα σε αυτα με τους καθηγητες (στη χειροτερη). Ουτε τυχαιο ειναι οτι υποψηφιος ευρωβουλευτης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ηταν υποψηφιος προεδρος στο παιδαγωγικο του ΑΠΘ στις προσφατες προεδρικες εκλογες (οι οποιες μαλιστα γινονταν με τη μεθοδο που προβλεπει ο ννπ αυτην της καθολικης ψηφοφοριας των φοιτητων). Στη συνεχεια μαλιστα στη ΔΕΘ του 2007 στη θεσσαλονικη, αυτος ο χωρος εδειξε το πολιτικο του ηθος τραμπουκιζοντας ηλικιωμενους αγωνιστες απροκλητα σε μια επιδειξη μιας ματσο ψευτομαγκιας.

Ειναι χαρακτηριστικα τα κειμενα της ιδιας της ΑΡΑΝ απο εκεινη την περιοδο: 

πχ εδω: σε μια σχολη στην πατρα οπου μεχρι πριν ειχε καταληψη, τα πλαισια που κινητοποιουσαν κοσμο σε μια αγωνιστικη κατευθυνση αντικατασταθηκαν με πλαισια που το ζητημα το μετεθεταν στο να παρουν τα διοικητικα οργανα του πανεπιστημιου "αγωνιστκη αποφαση" (sic) εναντια στο νεο νομο πλαισιο. Τα υπολοιπα περι εξορμησεων κλπ αποτελουν απλα φανφαρες για να σιξουν σταχτη μπροστα στον ολοφανερο ρεφορμισμο τους, μιας και ολοι εχουν σχεση με φκ γνωριζουν οτι με την εντατικοποιηση που υπαρχει και χτυπαει κοκκινο - ειδικα μετα απο μηνες καταληψεων και χασιμο πολλων διδακτικων ωρων - τιποτα απο αυτα δεν μπορουσε να γινει, δηλαδη κλεινουν τις καταληψεις και μετα πεταν υπερεπαναστατικες φανφαρες και υποσχονται μη υλοποιησιμα πραγματα που απαιτουν υπερανθρωπο τρεξιμο. 

Το ζητημα δεν ειναι αν οντως το κινημα μπορουσε να συνεχισει - που πιστευω πως το οτι σταματησε δεν ηταν αντικειμενικο. Το ζητημα ηταν οτι η εντυπωση που εκλαμβανε ο κοσμος οταν εβλεπε ενα πρωτοπορο στον αγωνα δυναμικο να τον καλει να επιστρεψει στην κανονικοτητα, στη βαση το να κλεισουν οι καταληψεις "με ορους κινηματος" κατι που ομως διαμορφωνει πολυ χειροτερους ορους για τη συνεχεια καθως κατα αρχας ριχνει ομιχλη στο γιατι το κινημα ηττηθηκε. 

Εχουν περασει δυομιση σχεδον χρονια και ομως οι μνημες οσων συγκρουστηκαν με το ρεφορμισμο εκεινο το διαστημα, οσοι βριστηκανε ως "αριστεριστες", οσοι τραμπουκιστηκαν απο ρεφορμιστες δεν εχουν ξεχασει. Ιδιαιτερα οταν βλεπουν μετα απο αυτο το διαστημα μεσα απο τις γραμμες του ρεφορμισμου αυτου εχουν αναδυθει αντιδραστικα ψευτοαριστερα στοιχεια, απο "αριστερα" αφεντικα που απο τον τροπο συμπεριφορας προς τους εργατες τους οσο και την αποψη εντατικοποιησης της εργασιας που προσπαθουν να επιβαλλουν ειναι χειροτεροι απο τους δεξιους, καθως και ενα στρωμα συνδικαλιστικης γραφειοκρατιας με αντικαπιταλιστικο μανδυα του οποιου η καπελωματικη πρακτικη οδηγει στη διασπαση του εργατικου κινηματος. 

Σαν O.A.BLOG εχουμε εδω και χρονια κυρηξει πολεμο εναντια στις ρεφορμιστικες επιρροες στο κινημα, και αυτο το ποστ αποτελει μια υπενθυμιση πως συνεχιζουμε τον πολεμο αυτο με ιση και περισσοτερη λυσσα, για την αυτονομια του κινηματος, για τις νικες που εχουμε αναγκη, με μια κινηματικη λογικη που ως προταγμα εχει να εχει ο κοσμος τον αγωνα στα χερια του. Γιατι η παλη εναντια στο ρεφορμισμο δεν ειναι κατι που μεταιθεται μια μερα πριν την επανασταση (οπου οι επαναστατες θα επιλεξουν να παρουν τα οπλα και οι ρεφορμιστες οχι) αλλα καθημερινη παλη στα πλαισια του κινηματος και ειδικα στις κρισιμες καμπες του οπως το πασχα του 2007.

αλληλεγγυη στα τρολλ!

χτες ο σοσιαλογοκριτικος αμερικανικος ISP AT&T μπλοκαρε σε μεγαλο κομματι των πελατων του την προσβαση στο γνωστο τρολοκαναλο /b/ του 4chan.org. Αυτη η κινηση εντασεται στο γενικοτερο κλιμα τρομοκρατειας στο ιντερνετ που ξεκινα απο το νομο που θελουν να περασουν στη Γαλλια, την δικη του pirate bay στη σουηδια κλπ. Και τωρα θελουν να χτυπησουν την πρωτοπορεια του διαιντερνετικου κινηματος, τα τρολ. Και καθολου τυχαιο δεν ειναι πως χτυπαν το συγκεκριμενο καναλι, αν λαβουμε υποψιν τον πρωτοπορο ρολο που επαιξε στον αγωνα εναντια στην αιρεση της σαιεντολογιας, οταν η τελευταια απαιτουσε απο σαιτ να κατεβασουν βιντεο που τη σατυριζαν, αγωνα που εγινε γνωστος ως Project Chanology, που περιελαμβανε απο χακεριες μεχρι διαδηλωσεις εναντια στους σαιεντολογους.

Αυτες οι επιθεσεις δε μας τρομοκρατουν, μας κανουν πιο δυνατους, πιο επιμονους να τρολαρουμε και μας δινουν πιο πολυ φαντασια.

Παραλληλα καταδικαζουμε απεριφραστα τις DoS επιθεσεις που γινονται εναντια της ΑΤ&Τ μεσω του 4chan. Η πραγματικη τρολεταριακη εξεγερση θα ριξει ουτε ενα σαιτ.

θα αλλαξει κατι αυτη τη φορα η ΔΕΘα αλλαξει;

Ίσως να με χτυπησε ο καυσωνας και εξ ου το οτι απο ιουλιο μηνα γραφω για την πορεια της ΔΕΘ που θα γινει το Σεπτεμβρη. Ομως, δυστυχως, τα πρωτα σημαδια που φαινονται δειχνουν οτι θα ειναι μια ΔΕΘ απο τα ιδια, οπου ο καθε πολιτικος χωρος θα βαλει μπροστα την αποψαρα του και θα δρασει βασει αυτης χωρις ουδεμια κινηματικη λογικη. Πολυ δυσκολα να συσπειρωθει το μπλοκ αγωνα που αρχισε το προηγουμενο διαστημα να συγκροτειται ωστε να κανει διακριτη την παρουσια του. Το αν θα γινει τελικα κοινη πορεια με ΓΣΕΕ κλπ για εμενα μικρη σημασια εχει. Ειτε ως διακριτο μπλοκ που θα συναντηθει με την πορεια της ΓΣΕΕ ειτε ως ξεχωριστη πορεια, το ζητημα κατ'εμε ειναι κατ'αρχας αυτο το κομματι κοσμου που το προηγουμενο διαστημα εδωσε κοινους ή αλληλοσυνδεομενους αγωνες να συμπορευτει. Δυσκολο αν κρινω τα πρωτα σημαδια. Και εαν τα πρωτα σημαδια ειναι ετσι, ποσο μαλλον η συνεχεια προς τα που παει...

Η μονη ελπιδα συσπειρωσης ειναι αυτη γυρω απο τον αγωνα που ανοιξε το προηγουμενο διαστημα και προκαλεσε πρωτογνωρη συσπειρωση. Εναν αγωνα του οποιο η σημασια εγκειται σε ενα διττο λογο: οτι αυτη τη στιγμη προκειται για την προμετωπιδα του αγωνα εναντια στην επισφαλεια οσο και οτι ειναι αγωνας εναντια στην προμετωπιδα της επισφαλειας. Και για αυτο ειναι σημαντικος, για αυτο μας αφορα ολους. Προβληματα υπαρχουν ετσι και αλλιως, κατακερματισμος, συντεχνιασμος κλπ, και ειναι εγκλημα να προσθετονται κι αλλα, ειναι εγκλημα κατ'αρχας κομματια που εχουν ηδη βρεθει να μην ενωθουν σε αυτην την πορεια.

Θα δειξει...

η τρομοκρατια δε θα περασει

Επιθεση παρακρατικων στο στεκι των αγωνιστικων κινησεων στη μακρυγιαννη

http://resistenciaelotta.blogspot.com/2009/07/blog-post_05.html

Επροκειτο για εκρηκτικο μηχανισμο (οχι εμπρηστικο οπως λανθασμενα αναφερεται σε αρκετα σαιτς) που, αν το στεκι ηταν ανοιχτο ή αν περνουσε κανενας περαστικος εκει γυρω μπορει να θρηνουσαμε θυματα λογω μεταλλικων αντικειμενων που εκτοξευτηκαν.

Εδω και αρκετο καιρο εχει αρχισει να υπαρχει μια ενταση της καταστολης απο την πλευρα του κρατους-"παρα"κρατους, και πολυ περισσοτερο καλλιεργιας ενος κλιματος τρομοκρατιας και εμπεδωσης της ιδεολογιας της ταξης-ασφαλειας στην καθημερινοτητα του λαου, με επιθεσεις σε στεκια, σκουπες σε μεταναστες, καγκελα σε πλατειες, συνεχης αστυνομικης παρουσιας σε καθε πορεια και πολυ συχνη χρηση χημικων, συνδικαλιστικες διωξεις και καταδικες, κουκουλονομους κλπ κλπ. Μια διαδικασια που εχει ξεκινησει αρκετο καιρο τωρα και μετα τα γεγονοτα του δεκεμβρη επιταχυνθηκε. Καθως το συστημα αντιλαμβανεται την ολη και πιο εντονη απονομιμοποιηση του, θα απαντα στους αγωνες με καταστολη.

ΥΓ για οσους εχουν βαρεθει να ακουν ατακες του στυλ "αν ψηφιζατε στις ευρωεκλογες δε θα γινονταν ολα αυτα" ενα πολυ καλο κειμενο απο την οπορτουνιστικη παρεκλιση

Απεναντι σε αυτο το κλιμα ειναι επιβεβλημενη η μαζικη μας παρουσια στην πορεια αλληλεγγυης στους μεταναστες αυριο. Ευτυχως στη θεσσαλονικη ο σεχταρισμος αριστερας-αα χωρου δεν ειναι τοσο εντονος που να δικαιολογει μια απαραδεκτη κατασταση σαν αυτη στην Αθηνα με τις δυο ξεχωριστες πορειες για το ιδιο ζητημα σε μια βδομαδα...

Δεν πα να μας χτυπαν με ολμους και κανονια, δεν πα να μας χαλαν τα πιο ομορφα μας χρονια, θα βαλουμε μπροστα τη μαυρη και την κοκκινη σημαια, για μας για μια ζωη πιο λευτερη πιο νεα.

για να θυμουνται οι νεοι και να μαθαινουν οι παλιοι...

προκυρηξη που μοιραστηκε στη Σχολή Θετικών Επιστημών

τη δευτερη βδομαδα της καταληψης της πρυτανειας του ΑΠΘ

αναδημοσιευέται για συναισθηματικούς λόγους (κυριως),

για να υπάρχει (καθως ειχε μυστηριωδως εξαφανιστεί από όλους και παντού και τη βρήκα τυχαία)...

...και γιατι τίποτα δεν έχει τελειώσει.

ΚΑΘΑΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ... ΑΠΟ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα είναι μετανάστρια από τη Βουλγαρία και εργαζόταν ως καθαρίστρια στον ΗΣΑΠ μέσω της εργολαβικής εταιρίας ΟΙΚΟΜΕΤ. Είναι μαχητική συνδικαλίστρια στην Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού και δεχόταν απειλές για τη συνδικαλιστική της δράση. Το βράδυ της 22ης Δεκεμβρίου του 2008, δέχτηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι καθώς επέστρεφε σπίτι της από τη δουλειά. Σήμερα νοσηλεύεται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση, έχοντας υποστεί βλάβες σε ζωτικά όργανα και στο πρόσωπο. 

Η επίθεση στην Κ. Κούνεβα δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία σε ένα ειδυλλιακό τοπίο. Εντάσσεται στο πλαίσιο ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και προώθησης της επισφάλειας στην εργασία. Αυτή η λογική χτύπησε σφοδρά παγιωμένα εργασιακά δικαιώματα, με μερικά μόνο παραδείγματα, την προώθηση της μερικής απασχόλησης, τη μεταροπή των βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων σε μεικτά, τη μη αναγνώριση υπερωριών, την ενοικίαση των εργαζομένων στο σύγχρονο δουλεμπόριο από επιχειρήσεις τύπου Adecco.  Παράλληλα υπάρχει η εργοδοτική παρανομία και τρομοκρατία απέναντι στους εργαζόμενους. Ένα μεγάλο ποσοστό εργαζομένων βιώνει τη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία και αναγκάζεται να υπογράψει είτε λευκές συμβάσεις είτε συμβάσεις που προβλέπουν πολύ περισσότερα χρήματα από αυτά που πραγματικά παίρνει. Τέλος, οποιαδήποτε προσπάθεια διεκδίκησης των αυτονόητων δικαιωμάτων ουσιαστικά απαγορεύεται υπό το καθεστώς απειλών, της απόλυσης και της συνεχούς αλλαγής εργασιακού χώρου. Το δουλοκτητικό πλαίσιο, το οποίο επιβάλλεται στους εργαζόμενους συμπληρώνεται από τους πενιχρούς μισθούς ύψους 400 και 500 ευρώ.

Το καθεστώς αυτό καλά κρατεί και μέσα στο Α.Π.Θ. Το πανεπιστήμιο προκειμένου να καλύψει πάγιες και σταθερές ανάγκες του, όπως π.χ. ο καθαρισμός, η φύλαξη, τεχνικές και διοικητικές υπηρεσίες, η ύπαρξη ζωοκόμων, κηπουρών κλπ. συνάπτει συμβάσεις με εργολαβικές εταιρίες (στην περίπτωση του Α.Π.Θ. με την «Οικολογική», η οποία συνεργάζεται με την ΟΙΚΟΜΕΤ) και αυτές αναλαμβάνουν με δικά τους μέσα (δηλαδή δικό τους προσωπικό και εξοπλισμό) να διεκπεραιώσουν το έργο. Δημιουργούνται έτσι δύο σχέσεις: αφενός ανάμεσα στο Α.Π.Θ. και την εργολαβική εταιρία και αφετέρου ανάμεσα στην εργολαβική εταιρία και τους εργαζομένους, για τους οποίους αυτή και όχι το Α.Π.Θ. είναι εργοδότης. Στην πράξη παρουσιάζονται στις σχέσεις των εργαζομένων με την εργολαβική εταιρία αντίστοιχα φαινόμενα με αυτά που αντιμετώπιζε η Κ. Κούνεβα – επισφάλεια, ανασφάλεια εάν θα ανανεωθούν οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, εργοδοτική αυθαιρεσία, απειλές και τρομοκρατία. Την ίδια στιγμή, βλέπουμε ότι όλες οι λειτουργίες του δημόσιου πανεπιστημίου σταδιακά εκχωρούνται σε ιδιώτες και επιχειρήσεις που αποκομίζουν έτσι κέρδη εκατομμυρίων. Από τις εργολαβίες, τα ιδιωτικά κυλικεία, το κλείσιμο των πανεπιστημιακών εκδόσεων, μέχρι την έρευνα για τις πολυεθνικές, το πανεπιστήμιο πουλιέται και αγοράζεται ως μια οποιαδήποτε επιχείρηση στο βωμό της ελεύθερης αγοράς. 


Απέναντι σε όλα αυτά, κάποιοι αποφασίσαμε να συναντηθούμε και να δράσουμε μαζί. Φοιτητές, εργαζόμενοι και άνεργοι φτιάξαμε την Πρωτοβουλία ενάντια στις εργολαβίες στο Α.Π.Θ., με στόχο σε πρώτη φάση την αλληλεγγύη στην Κ. Κούνεβα και τη δράση ενάντια στις ίδιες τις εργολαβίες. Διεκδικούμε την κατάργηση των εργολαβιών στο Α.Π.Θ., με την παράλληλη εργασιακή αποκατάσταση των εργαζομένων. Στο παραπάνω πλαίσιο τη Δευτέρα 16-3-2009 καταλάβαμε την Πρυτανεία με σκοπό αφενός να λειτουργήσει σαν κέντρο αγώνα και αφετέρου να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης απέναντι σε έναν από τους κύριους υπεύθυνους αυτής της κατάστασης. Μαζί μας συστρατεύονται φοιτητικοί σύλλογοι και σωματεία, καθώς το ζήτημα των εργολαβιών και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων αφορά το σύνολο της εργαζόμενης κοινωνίας. Την αλληλεγγύη τους έχουν εκφράσει και πρωτοβουλίες 90 σωματείων στην Αθήνα καθώς και η ΠΕΚΟΠ (το σωματείο της Κούνεβα που στην Αθήνα δίνει το δικό του μακρύ αγώνα ενάντια στις εργολαβίες).

Όλα τα παραπάνω δεν εξετάζονται μόνο από τη σκοπιά της αλληλεγγύης, αλλά έχουν άμεση σχέση με το δικό μας εργασιακό μέλλον ως φοιτητές των Θετικών Επιστημών. Αφού μετά το πτυχίο θα εργαστούμε ως καθηγητές είτε στο δημόσιο, όπου οι προσλήψεις παίρνουν το χαρακτήρα ωρομίσθιου (αναγκάζοντάς μας να τρέχουμε από σχολείο σε σχολείο για να συμπηρώσουμε ώρες, με ωρομίσθιο 6 ευρώ την ώρα, το 1/4 δηλαδή του μόνιμου καθηγητή), είτε "οι λιγότερο τυχεροί" θα κληθούμε να δουλέψουμε ατέλειωτα ωράρια σε φροντιστήρια, πολλές φορές ανασφάλιστοι και με απλήρωτες υπερωρίες. Την ίδια στιγμή, επειδή οι προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ είναι ελάχιστες θα αναγκαστούμε ίσως να δουλέψουμε για χρόνια στην επισφαλή εργασία και με αντικείμενο άσχετο με την επιστήμη μας.

Στην παγκόσμια οικονομική κρίση που διανύουμε το δίλλημα που μας υποβάλλουν είναι "ανεργία ή ελαστικά ωράρια" (για την "από κοινού" αντιμετώπιση της κρίσης), δίλλημα ψευδές, που δε μας αφορά, και που οφείλουμε να προσπεράσουμε διεκδικώντας μόνιμη και σταθερή δουλειά μέσα από συλλογκούς αγώνες και κοινωνική αλληλεγγύη. Αυτή είναι και η μόνη απάντηση που πρέπει να δωθεί!

• ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΙΩΝ ΣΤΟ Α.Π.Θ.

• ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ Α.Π.Θ.

• ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΥΠΟ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΜΟΝΙΜΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

• ΕΞΩ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΜΕΤ - ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΘ - ΕΞΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

Φοιτητές ΣΘΕ - κατάληψη πρυτανείας

κι αν κλεινουν την υποθεση, ο αγωνας συνεχιζεται...

Γιατι η υποθεση μπορει να μπει στο συρταρι του δικαστικου τους συστηματος, ομως στη μνημη, στις συνειδησεις, στον τροπο που αντιμετωπιζονται καποιες καταστασεις τοσο απο το ιδιο τις ιδιες τις εργολαβικες καθαριστριες οσο και απο τον αλληλεγγυο κοσμο, που μεχρι προτινως οχι απλα δε μιλουσε αλλα ουτε καν εβλεπε, τιποτα δεν ειναι ιδιο με πριν.

Ας κλεισει η υποθεση της Κουνεβα, ας αθωωθει ο Κορκονεας, ας κερασουν και ας πιουν μονοι τους και ας βγουν ολοι λαδι. Το μονο που καταφερνουν ειναι παραπερα η απονομιμοποιηση τους.

σεξτα φακ γιου

κατα αρχας δεν ηξερα οτι η σεχτα "επαναστατων" ηταν κατι σαν το ΣΥΡΙΖΑ του "ανταρτικου" πολης. Τι μαθαινει κανεις διαβαζοντας τις προκυρηξεις τους. Παντως πρωτη φορα διαβαζω προκυρηξη "ανταρτικης" ομαδας που ξεκιναει με μακροσκελη περιγραφη του Κομματος. Πως λειτουργουν, τι γαματοι ειναι και τι γαματα πραγματα εχουν κανει, οι ιστορικες τους αναφορες, οτι δεν ειναι οργανωση αλλα "ευρύτερη συνιστώσα που συναντιούνται όλες οι αντάρτικες αποκλίνουσες τάσεις" (βασικα μαλλον κατι με συνισταμενη ηθελαν να πουν. Συνιστωσα τινος αφου απορριπτουν καθε σχεση με ολους τους αλλους; Σιγουρα οχι του ρεφορμιστικου συμβιβασμενου μικροαστικου κινηματος! Αρα συνισταμενη των "επαναστατικων" κουμπουροφιλων τασεων. Αλλα μην προσπαθουμε να βρουμε λογικη και επιπεδο στο βασιλειο ειτε της βλακειας ειτε της πληρωμενης και παλι (αλλης ποιοτητας) βλακειας). Μονο ποση ειναι η συνδρομη μελους και ενα αντιγραφο της αιτησης εγγραφης στο κομμα δεν ειχαν. Τσκ τσκ ατελειες.

Την προκυρηξη της τη διαβασα με καθαρα χιουμοριστικη διαθεση. Οσο βεβαια πλακα μπορει να κανει καποιος με τοσο επικινδυνους τυπους, επικινδυνους οχι για το κρατος και το συστημα (απο τα οποια αποψη μου ειναι πλεον οτι πληρωνονται) αλλα για το κινημα. Αλλωστε οταν υπαρχουν κειμενα του κινηματος η τασεων του που δεν εχω διαβασει ακομα βρισκω πιο πολλους πολιτικους λογους να τα διαβασω παρα το κειμενο (με πολιτικο επιπεδο 0) μιας σεχτας που για να τραβηξει την προσοχη και να τη διαβασει καποιος πρεπει πρωτα να κανει σαματα γιατι αλλιως δεν την προσεχει κανενας. Συμπεριφορα μωρου δηλαδη ενα πραμα.

Αυτο που μου εκανε εντυπωση στο κειμενο ειναι η στοχοποιηση των "λουμπεν μικροαστων". Δηλαδη, βασει του ορισμου που δινουν οι ιδιοι, και των εργαζομενων που δεν ειναι τοσο επαναστατες ωστε να παρατησουν δουλεια οικογενεια κλπ και να παρουν τα κουμπουρια. Και αυτοι μικροαστοι ειναι. Σαν να λεει "κυριοι, ειστε ΟΛΟΙ στοχοι μας. Αισθανθειτε ανασφαλεις, συνενεστε σε οτι κατασταλτικο μετρο θελει η κυβερνηση να περασει ΓΙΑΤΙ ΕΧΘΡΟΣ ΣΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΛΛΩΣΤΕ ΤΑ ΕΧΕΤΕ ΒΡΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΤΟ ΠΟΛΕΜΗΣΕΤΕ ΕΦΟΣΟΝ ΤΟ ΥΠΗΡΕΤΕΙΤΕ."

Αλλη εντυπωση μου εκαναν οι στοχοι τους. Θα παρουσιασουμε αυτουσια ενα αποσπασμα καθως τα λεει ολα: "Όμως θ΄ αναγκάσουμε πρώτα την Ελλάδα να ματώσει. Θα κάνουμε το κράτος ν΄ αποκλείσει τις επικίνδυνες περιοχές, οι μπάτσοι θα περιπολούν μέσα σε τεθωρακισμένα, στρατιώτες θα φυλάνε τις πλατείες, το ένδοξο σύμβολο του Ρarabellum 38 θα ξαναγυρίσει στις διαδηλώσεις ενώ αυτοί θα σπάνε πόρτες στα σπίτια για έρευνες εμείς θα τους σπάμε τα κεφάλια, οι αντάρτικες ομάδες θα οργανώσουν την νύχτα και ολόκληρος ο πληθυσμός των αστικών κέντρων θα συνηθίσει να ζει με τους μαύρους καπνούς στον αέρα απ΄ τις βόμβες και τους εμπρησμούς. Θέλουμε να θέσουμε σε ισχύ την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης(...)"

Πρωτη φορα στην ιστορια των ενοπλων πληρωμενων προβοκατορων (δε λεω οτι οσοι παιρναν τα κουμπουρια ηταν πληρωμενοι, αναφερομαι στο υποσυνολο που ηταν και πλεον ειμαι πεπεισμενος οτι και η σεχτα "επαναστατων" ειναι) υπαρχει τοση σαφης αναφορα των στοχων τους, η ενταση της καταστολης.

Απλα με εντυπωσιαζει η ανικανοτητα της ασφαλειας να συνταξει ενα κειμενο της προκοπης. Και τα τρια που εχουν βγει μεχρι τωρα ειναι το ενα χειροτερο απο το αλλο. Εδω "προσπαθουν"να  κανουν μια αναλυση (επιπεδου ντονατς) για το πως βλεπουν τα πραγματα και την κοινωνια αλλα και παλι απλα μπουρδουκλωνουν διαφορα πραγματα χωρις να λενε εν τελει τι πιστευουν. Οκ δεν υπαρχει προλεταριατο και ασςτικη ταξη, αρα τι υπαρχει; Αλλα τι ρωταμε τωρα, εδω κοντευουν να επιζητησουν συνεργασια με τους ταλιμπαν.

Αυτα και αρκετα γελασαμε. Καληνυχτα στους ενοπλους πρωτοπορους κουμποροφορους, και αντε να τους δουμε να εκτελουν και κανενα πιο σοβαρο στοχο απο εναν αγουροξυπνημενο (ουτε καφε δεν ειχε προλαβει να πιει) μπατσο με χαλασμενο αμαξι. Διαβασμα τωρα (εμ ειμαστε και εμεις λουμπεν μικροαστοι που αντι να παρουμε τα κουμπουρια επιζητουμε πτυχια για να μπορουμε να πουλησουμε ακριβοτερα την εργατικη μας δυναμη... σεχτα λυπησου μας!).

φοιτητικες κινητοποιησεις στη γερμανια

μια ενδιαφερουσα περιγραφη/αναλυση των φοιτητικων κινητοποιησεων που συμβαινουν αυτη τη στιγμη στη γερμανια.

νόου τάιτλ

Σημερα αγορασα να διαβασω την Αυγη. Σπανια την παιρνω, αλλα σημερα ηταν ολα τα λεφτα. Διασκεδασα αφανταστα. Οσοι την πηρατε δεν το μετανιωσατε.

Και ενα τραγουδακι που νομιζω σε ενα βαθμο ταιριαζει στην περισταση (κακία; και γιατι οχι; διαβασε και πιο κατω... εχουμε και λογους, οχι απλα 'κοληματα'...)

Ακουστε το καλα λερες ρεφορμιστες, κατω τα χερια απ'τους αγωνιστες

Πληροφορηθηκα σημερα, λιγο αργα ειναι η αληθεια, το περιστατικο στο αγρινιο οπου στελεχος του συνασπισμου και του συριζα χτυπησε τον αγωνιστη δασκαλο (και υποψηφιο ευρωβουλευτη του ΜΛ ΚΚΕ) Σωκράτη Ζαραβίνα.

Δεν ειναι ουτε η ηλικια καθεαυτη (ο χαρακτηρισμος "καημενος παππουλης" που χρησιμοποιουν καποιοι στο ιντυμηντια ειναι απαραδεκτος για εναν τετοιο αγωνιστη) ουτε ο τραμπουκισμος καθεαυτος που με εξοργισαν. 

Ειναι ο σεβασμος που νιωθω απεναντι σε ατομα που εχουν να δειξουν μια τετοια ιστορια αγωνα. Που φτασαν στα γηρατεια τους και ακομη αγωνιζονται. Δεν ειναι δα αλλωστε και πληθωρα τα παραδειγματα αυτα, ειδικα αν λαβει κανεις υποψιν και τις ηττες της προηγουμενης περιοδου.

Αυτα τα ατομα τα θαυμαζω και τα σεβομαι, ασχετα με τις ιδεολογικες διαφορες που τυχον εχω. Δεν ειναι αυτο το ζητημα, ειναι οι αγωνες που εκαναν και το ηθος που δειχνουν. Και απο την εμπειρια μου -τη μικρη- η πλειοψηφια των ατομων που "αντεχουν" τοσα χρονια στο κινημα ειναι ατομα με ηθος. Δεν ξερω αν αυτο διαμορφωνεται με τον καιρο η αν ο χρονος αποτελει ενα ειδος "ξεσκαρταρισματος", αν δηλαδη το σκαρτο στην πρωτη ευκαιρια θα αλλαξει λιμανι οπου εχει καλυτερο ψωμι.

Εχω ξαναδει σε διαφορες περιπτωσεις ανθρωπακια, απο αυτους που τους βλεπεις και λες σημερα ειναι στην αριστερα, αυριο θα ειναι σε κανα ΠΑΣΟΚ η σπιτι τους (και αυτο το κρινεις απο τη γενικοτερη σταση τους, την υπεροψια τους, τον κομματικο πατριωτισμο που επι της ουσιας καλυπτει την ελλειψη μιας ουσιαστικης -εστω και στοιχειοδους- συγκροτησης σε κινηματικη αγωνιστικη κατευθυνση) να φερονται με εναν τελειως απαραδεκτο, τραμπουκικο και ασεβη τροπο απεναντι σε ατομα που, αν μη τι αλλο, μονο και μονο η παρουσια τους στα κινηματα για τοσα χρονια θα επρεπε να σε κανει να σκεφτεσαι για δευτερη φορα πριν πας να τους χτυπησεις. Ανθρωπακια που ξεβραστηκαν στην αριστερα και που πολλες οργανωσεις και κομματα αντι στο πρωτο κρουσμα τραμπουκισμου απεναντι σε διαφωνουντες συναγωνιστες να τα απομονωνουν μεχρι να τα διωχνουν, αντιθετα τα επιβραβευουν. Μερικα απο αυτα τα ανθρωπακια μαλιστα θα μπορουσαν καλιστα να ηταν στη χρυση αυγη, στην οννεδ, σε κανενα συνδεσμο οπαδων η και σε καμια συμμορια. Απλα ετυχε και πηγαν στην αριστερα, η οποια και τους δεχτηκε με ανοιχτες αγκαλες και σε καποιες περιπτωσεις τους κανει και στελεχη. Και οταν συνδυαζεται τετοια σταση με λαμογια, τα πραγματα ειναι πολυ χειροτερα (για την  αριστερα). Και καθολου τυχαιο δεν ειναι οτι καποιοι χωροι ειναι πιο επιρρεπεις απο αλλους σε τετοιου ειδους περιστατικα, και αυτο δεν εχει να κανει με την "ιδεολογικη αναφορα" των χωρων αυτων αμεσα, με την εννοια της καταταξης της στο χωρο του τροτσκισμου, της αναρχιας κλπ. 

Η αποκυρηξη του Σταλιν δεν αρκει (αν μπορει να σημαινει και κατι τετοιο η ιδια) για να μας καθαρισει απο τις αμαρτιες μας. Ο ορος "σταλινισμος" που εχει επικρατησει για να περιγραφει αυτες τις συμπεριφορες ειναι τελειως αδοκιμος και συσκοτιστικος. Οι συμπεριφορες αυτες χαρακτηριζουν ενα ευρυ φασμα στο χωρο της αριστερας και της αντιεξουσιας, που πολλοι απο αυτους δεν εχουν καμια αναφορα στη σταλινικη περιοδο της σοβιετικης ενωσης. Ο τραμπουκισμος ως συμπεριφορα υποκρυπτει καταρχας απο πισω μια αντιληψη για το πως αλλαζουν τα πραγματα. Μια αντιληψη που μεταθετει αυτον τον τροπο αλλαγης στο οργανωτικο επιπεδο, που αντιμετωπιζει το κινημα εργαλειακα, και που δεν εκφραζεται παντα κατ'αναγκη με βια. Που σε αυτην την αντιληψη πολλοι που δηλωνουν ντουροι αντισταλινικοι συμφωνουν απολυτα με το Σταλιν κι ας μην το λεν κι ας μην ακομα το καταλαβαινουν. Για μια τετοια αντιληψη ο σεβασμος σε εναν συναγωνιστη που βρισκεται για τοσα χρονια στο κουρπετι δεν εχει νοημα υπαρξης. Γιατι δεν εχει νοημα σεβασμου ο ιδιος ο αγωνας.

Περαστικα στο συντροφο αλλα και στην αριστερα.

ΕΕ κι Αριστερα, μια φωνη και μια γροθια

Απο τότε που πρωτομπήκα στο φοιτητικό κίνημα θυμάμαι ένα πράγμα: πώς σχεδόν κάθε μέτρο που η κυβέρνηση ήθελε να περάσει συνοδευόταν από το επιχείρημα ότι ήταν οδηγία της ευρωπαϊκής ένωσης. Και αυτό δεν ισχύει μόνο στο φοιτητικό: αντίστοιχα επιχειρήματα συνοδεύουν τις επιθέσεις τόσο ενάντια στην εργατική τάξη όσο και στους αγρότες. Έτσι, για κάθε αγωνιστή μπαίνει μπροστά ένα καθήκον: να αντιπαρατεθεί στα επιχειρήματα αυτά και στη νομιμοποίηση της ΕΕ στην οποία και βασίζονται.

Οι ευρωεκλογές σήμερα δεν είναι παρά μια διαδικασία στην οποία καλούμαστε απλά να νομιμοποιήσουμε τις αποφάσεις που πρόκειται να παρθούν και είναι ενάντια μας, για να δώσουν μια πρόφαση συμμετοχής μας σε αυτές ώστε να είναι πιο δύσκολο να τις πολεμήσουμε. Παράλληλα, στην ελλάδα και σε ολόκληρη την ευρώπη έχει διαμορφωθεί ένα όλο και αυξανόμενο ρεύμα αποχής, ένα ρεύμα που σε πρώτο επίπεδο εκφράζει μια απαξίωση απέναντι στην ΕΕ. Και το μεγαλύτερο κομμάτι της αριστεράς, όχι μόνο δεν αντιπαρατίθεται σε όλη αυτή τη διαδικασία, αλλά αναπαράγει και ενισχύει όλα τα επιχειρήματα του συστήματος που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η συμμετοχή μας στις εκλογές είναι σημαντική και ότι η αποχή δεν οφελεί σε τίποτα, παρά αφήνουμε στους άλλους να παίρνουν αποφάσεις για εμάς (ενώ αν ψηφίζουμε να υποθέσω έχουμε συμμετοχή στις αποφάσεις...). Στην αριστερά μπόρεσε λοιπόν το σύστημα να βρει το σημαντικότερο στήριγμα απέναντι σε αυτό το ρεύμα, την ίδια στιγμή που εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται για να προπαγανδίσουν τη συμμετοχή μας στο εκλογικό πανηγύρι. Αντί να πιάσει αυτό το ρεύμα και να προσπαθήσει να το ενισχύσει το πολεμάει με επιχειρήματα τύπου παραλίας (μας θυμίζει μήπως τίποτα σε σχέση με τη στάση της κνε στις καταληψεις του μαιούνη;). Αντί να προσπαθήσει να κάνει την αποχή όσο πιο συνειδητή γίνεται, αφήνοντας μια κάποια παρακαταθήκη στα επόμενα κινήματα που θα ξεσπάσουν και θα βρουν την ΕΕ μπροστά τους, αναδημοσιεύει την ιδεολογική προπαγάνδα του κράτους στις εφημερίδες της. Παράλληλα μετατρέπει τους ευσεβείς της πόθους (είτε την άνοδο των ποσοστών της είτε το ενδεχόμενο να βγάλει ευρωβουλευτή) σε δήθεν φόβο του συστήματος. 

Ήδη τα μυνήματα από άλλες χώρες όσον αφορά την αποχή είναι θετικά. Και στα δικά μας...